top of page

Hebben engelen kinderen verwekt bij vrouwen? Wat Genesis 6 werkelijk zegt.

30 apr 2025
9 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 14 nov

In Genesis 6 staat een kort maar opmerkelijk gedeelte over “Gods zonen” en “de dochteren der mensen”, en over reuzen die in die dagen op de aarde waren. Wie waren die zonen Gods? En wie waren de reuzen? Over deze vragen bestaan veel meningen. In deze blog laten we de Heilige Schriften zelf spreken: Genesis, Job, Henoch, Judas, Petrus en de woorden van Jezus Christus. Je zult zien dat zij elkaar niet tegenspreken, maar elkaar bevestigen.

Inhoud

Wat Genesis 6 zegt

Het gedeelte staat vlak voor de geschiedenis van Noach en de zondvloed:

“En het geschiedde, als de mensen op den aardbodem begonnen te vermenigvuldigen, en hun dochters geboren werden, Dat Gods zonen de dochteren der mensen aanzagen, dat zij schoon waren, en zij namen zich vrouwen uit allen, die zij verkozen hadden.” Genesis 6:1-2
“In die dagen waren er reuzen op de aarde, en ook daarna, als Gods zonen tot de dochteren der mensen ingegaan waren, en zich kinderen gewonnen hadden; deze zijn de geweldigen, die van ouds geweest zijn, mannen van name.” Genesis 6:4

Er staan hier drie dingen. Gods zonen namen zich vrouwen uit de dochteren der mensen. Zij kregen kinderen bij hen. En in die dagen waren er reuzen op de aarde. Direct daarna lezen we dat de boosheid van de mens groot was op de aarde, en dat God besloot de mens te verdelgen van den aardbodem (Genesis 6:5-7).

Wie zijn de zonen Gods?

In het Hebreeuws, de taal waarin Genesis geschreven is, staat er bene ha-elohim: de zonen van God. Precies dezelfde uitdrukking staat in het Oude Testament verder alleen in het boek Job. De Statenvertaling vertaalt het daar met “de kinderen Gods”, en het gaat steeds over hemelse wezens die voor God verschijnen:

“Er was nu een dag, als de kinderen Gods kwamen, om zich voor den Heere te stellen, dat de satan ook in het midden van hen kwam.” Job 1:6

Wanneer God aan Job vraagt waar hij was toen Hij de aarde grondde, zegt Hij dat toen “al de kinderen Gods juichten”:

“Toen de morgensterren te zamen vrolijk zongen, en al de kinderen Gods juichten.” Job 38:7

Toen de aarde gegrond werd, was er nog geen mens. De kinderen Gods die toen juichten, waren dus geen mensen, maar engelen. In het Nieuwe Testament worden ook de gelovigen kinderen Gods genoemd. Dat is een gave die door Jezus Christus gekomen is:

“Maar zovelen Hem aangenomen hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven.” Johannes 1:12

Sommigen leren dat de zonen Gods in Genesis 6 gelovige mannen waren uit het geslacht van Seth. Maar de Schrift noemt hen nergens zo. Bovendien blijft dan onverklaard waarom uit deze huwelijken reuzen voortkwamen, en waarom Judas en Petrus juist over engelen spreken in verband met de dagen van Noach. Dat zien we hieronder.

Wat het boek Henoch zegt

Henoch, de zevende van Adam, beschrijft deze gebeurtenis uitvoerig. Hij noemt de zonen Gods bij hun naam: engelen, hemelse zonen.

“De engelen, de hemelse zonen, zagen hen en begeerden hen. Zij zeiden tegen elkaar: ‘Kom laten wij vrouwen kiezen uit de mensenkinderen en daarbij kinderen verwekken.’” 1 Henoch 6:2
“Ieder koos voor zichzelf een vrouw uit die zij benaderen en met wie zij gemeenschap hadden. Zo verontreinigden zij zichzelf.” 1 Henoch 7:1

God Zelf spreekt in Henoch tot deze engelen, die Hij de wachters noemt:

“Waarom heeft u de hoge, heilige en eeuwige hemel verlaten en geslapen met vrouwen waardoor u zich verontreinigd heeft met de mensendochters. U heeft ze als uw eigen vrouw genomen en hebt gedaan wat de kinderen van de aarde doen, zo heeft u reuzen van zonen verwekt.” 1 Henoch 15:3

Dat Henoch een profeet van God was, bevestigt de apostel Judas. Hij haalt Henoch aan als iemand die geprofeteerd heeft:

“En van dezen heeft ook Enoch, de zevende van Adam, geprofeteerd, zeggende: Ziet, de Heere is gekomen met Zijn vele duizenden heiligen; Om gericht te houden tegen allen, en te straffen alle goddelozen onder hen, vanwege al hun goddeloze werken, die zij goddelooslijk gedaan hebben, en vanwege al de harde woorden, die de goddeloze zondaars tegen Hem gesproken hebben.” Judas 14-15

Wat Judas en Petrus zeggen

Judas schrijft over engelen die iets verlaten hebben wat God hun gegeven had:

“En de engelen, die hun beginsel niet bewaard hebben, maar hun eigen woonstede verlaten hebben, heeft Hij tot het oordeel des groten dags met eeuwige banden onder de duisternis bewaard. Gelijk Sodoma en Gomorra, en de steden rondom dezelve, die op gelijke wijze als deze gehoereerd hebben, en ander vlees zijn nagegaan, tot een voorbeeld voorgesteld zijn, dragende de straf des eeuwigen vuurs.” Judas 6-7

Let hier op drie dingen. Ten eerste hebben deze engelen “hun eigen woonstede verlaten”. Het Griekse woord dat hier staat, oiketerion, komt in het Nieuwe Testament nog maar één keer voor, in 2 Korinthe 5:2, waar Paulus spreekt over “onze woonstede, die uit den hemel is”. Het gaat dus om de hemelse staat waarin God hen geschapen had.

Ten tweede zegt Judas dat Sodom en Gomorra “op gelijke wijze als deze” gehoereerd hebben en “ander vlees” zijn nagegaan. Het woord “deze” wijst terug naar de engelen uit het vers ervoor. De zonde van Sodom en de zonde van deze engelen worden dus naast elkaar gezet: beide zochten vlees dat niet bij hen hoorde.

Ten derde: daarom zijn deze engelen nu met eeuwige banden onder de duisternis bewaard, tot het oordeel van de grote dag. Petrus zegt hetzelfde, en noemt hen in één adem met de wereld van Noach:

“Want indien God de engelen, die gezondigd hebben, niet gespaard heeft, maar, die in de hel geworpen hebbende, overgegeven heeft aan de ketenen der duisternis, om tot het oordeel bewaard te worden; En de oude wereld niet heeft gespaard, maar Noach, den prediker der gerechtigheid, zijn achttal bewaard heeft, als Hij den zondvloed over de wereld der goddelozen heeft gebracht.” 2 Petrus 2:4-5

Waar de Statenvertaling “in de hel geworpen” heeft, staat in het Grieks een woord dat betekent: in de Tartarus werpen, de diepste plaats van gevangenschap. Henoch zegt dat God deze engelen liet binden “in het binnenste van de aarde” tot de dag van hun oordeel (1 Henoch 10:12). En in zijn eerste brief schrijft Petrus over de geesten die in de gevangenis zijn:

“In Denwelken Hij ook, henengegaan zijnde, den geesten, die in de gevangenis zijn, gepredikt heeft, Die eertijds ongehoorzaam waren, wanneer de lankmoedigheid Gods eenmaal verwachtte, in de dagen van Noach, als de ark toebereid werd; waarin weinige (dat is acht) zielen behouden werden door het water.” 1 Petrus 3:19-20

Maar engelen zijn toch geesten?

Dat is waar. De Schrift zegt:

“Zijn zij niet allen gedienstige geesten, die tot dienst uitgezonden worden, om dergenen wil, die de zaligheid beërven zullen?” Hebreeën 1:14

Toch lezen we ook dat engelen op aarde verschenen in een lichaam dat gezien en aangeraakt kon worden. Abraham zette drie mannen eten voor, “en zij aten” (Genesis 18:8). De twee engelen die naar Sodom kwamen, aten bij Lot, en zij trokken Lot met hun hand het huis in (Genesis 19:3 en 10). En de Schrift vermaant ons:

“Vergeet de herbergzaamheid niet; want hierdoor hebben sommigen onwetend engelen geherbergd.” Hebreeën 13:2

Henoch zegt precies hetzelfde. Deze wachters waren geestelijk geschapen, en juist daarom was het een gruwel dat zij zich met vlees verbonden:

“U die geestelijk heilig en het eeuwig leven bezittend was heeft uzelf verontreinigd met vrouwenbloed, heeft kinderen van vlees en bloed verwekt en heeft net als de mensenkinderen vleselijke begeerten nagejaagd. Zij zullen echter sterven en vergaan.” 1 Henoch 15:4

Hoe dit kon gebeuren, vertelt de Schrift niet, en wij voegen daar niets aan toe.

“De verborgene dingen zijn voor den Heere, onzen God; maar de geopenbaarde zijn voor ons en voor onze kinderen, tot in eeuwigheid, om te doen al de woorden dezer wet.” Deuteronomium 29:29

Maar dat het gebeurd is, zeggen Genesis, Henoch, Judas en Petrus samen.

Spreekt Mattheüs 22:30 dit niet tegen?

Jezus Christus zei tegen de Sadduceeën:

“Maar Jezus antwoordde en zeide tot hen: Gij dwaalt, niet wetende de Schriften, noch de kracht Gods. Want in de opstanding nemen zij niet ten huwelijk, noch worden ten huwelijk uitgegeven; maar zij zijn als engelen Gods in den hemel.” Mattheüs 22:29-30

Jezus Christus spreekt hier over de opstanding. De gelovigen zullen dan niet meer trouwen, maar zij zijn “als engelen Gods in den hemel”. Hij spreekt dus over de engelen die in de hemel gebleven zijn. Judas spreekt over engelen die de hemel juist verlaten hebben. Henoch maakt precies hetzelfde onderscheid. God zegt daar tegen de wachters:

“Maar u bent van aanvang af geestelijk gemaakt, u bezat het leven dat eeuwig is en bent in eeuwigheid niet aan de dood onderworpen. Daarom heb ik geen vrouwen voor u bestemd, omdat u geestelijk bent en uw verblijf in de hemel is.” 1 Henoch 15:6-7

Engelen in de hemel trouwen niet, omdat God hun geen vrouwen heeft gegeven. Dat is wat Jezus Christus zegt. De engelen van Genesis 6 hebben die grens overschreden, en daarom zijn zij gebonden. Zo spreken de Schriften elkaar niet tegen, maar vullen zij elkaar aan.

Wie waren de reuzen?

Het Hebreeuwse woord voor reuzen in Genesis 6:4 is nefilim. De oudste Griekse vertaling van Genesis, die al voor de komst van Jezus Christus bestond, vertaalt het met gigantes, reuzen. Genesis noemt hen ook “de geweldigen, die van ouds geweest zijn, mannen van name”. Henoch zegt waar zij vandaan kwamen: “de vrouwen hebben reuzen voortgebracht” (1 Henoch 9:8). Ook andere boeken van de Heilige Schriften spreken over deze reuzen van vroeger, en over hun ondergang:

“Want ook in het begin als de hovaardige reuzen vergingen, nam de hoop der wereld haar toevlucht tot een schip, en liet de wereld een zaad der voortteling na, zijnde bestuurd door uw hand.” Wijsheid van Salomo 14:6
“Daar waren de reuzen, beroemde lieden, die van den beginne geweest zijn; groot waren zij van lichaam, en ervaren in de krijg.” Baruch 3:26
“Hij is niet verzoend geworden over al de oude reuzen, die afgevallen zijn door de kracht hunner dwaasheid.” Jezus Sirach 16:8

Genesis zegt dat er reuzen waren “in die dagen”, en dan: “en ook daarna”. Na de zondvloed lezen we inderdaad opnieuw over reuzen: de kinderen van Enak (Numeri 13:33), en Og, de koning van Bazan, die “alleen van de overigen der reuzen overgebleven” was (Deuteronomium 3:11). Ook Goliath hoorde daarbij. Zijn broeder Lachmi en de andere reuzen uit Gath waren “van Rafa geboren” (1 Kronieken 20:5-8). Hoe er na de zondvloed opnieuw reuzen konden zijn, vertelt de Schrift niet, en ook daar voegen wij niets aan toe.

En wat zegt Jasher?

In Jasher, het Boek der Oprechten, lezen we over dezelfde tijd:

“De rechters en heersers gingen langs bij de mensendochters en namen hun vrouwen met geweld van hun echtgenoten mee, wie ze maar wilden. De mensenzonen kozen in die dagen dieren uit het vee op aarde, de dieren in het veld en de vogels uit de lucht en leerden de ene soort met de andere kruisen, zij wilden YaHWeH daarmee provoceren. God zag dat de hele aarde zo geschonden werd, want alle vlees ging het verkeerde pad op aarde op, alle mensen en alle dieren.” Jasher 4:18

Jasher beschrijft hier wat de mensen deden: rechters en heersers die met geweld de vrouwen van anderen namen, en mensen die de soorten dieren met elkaar vermengden. Dat spreekt Henoch niet tegen, want ook Henoch zegt over die tijd: “ook het overspel breidde zich uit” (1 Henoch 8:2). Genesis vat alles samen in één zin:

“Toen zag God de aarde, en ziet, zij was verdorven; want al het vlees had zijn weg verdorven op de aarde.” Genesis 6:12

Engelen en mensen hadden allebei de orde van God verlaten. Daarom kwam de zondvloed.

Wat betekent dit voor ons?

Jezus Christus zegt dat het bij Zijn komst zal zijn zoals in de dagen van Noach:

“En gelijk de dagen van Noach waren, alzo zal ook zijn de toekomst van den Zoon des mensen. Want gelijk zij waren in de dagen voor den zondvloed, etende en drinkende, trouwende en ten huwelijk uitgevende, tot den dag toe, in welken Noach in de ark ging; En bekenden het niet, totdat de zondvloed kwam, en hen allen wegnam; alzo zal ook zijn de toekomst van den Zoon des mensen.” Mattheüs 24:37-39

Toen zochten engelen en mensen wat God hun niet gegeven had, en de mensen leefden door alsof er geen oordeel zou komen. Maar Noach vond genade in de ogen des Heeren (Genesis 6:8). Hij was “een rechtvaardig, oprecht man in zijn geslachten” en hij “wandelde met God” (Genesis 6:9). Hij en zijn huis werden behouden door het water, en Petrus zegt dat dit een beeld is van de doop:

“Waarvan het tegenbeeld, de doop, ons nu ook behoudt, niet die een aflegging is der vuiligheid des lichaams, maar die een vraag is van een goed geweten tot God, door de opstanding van Jezus Christus.” 1 Petrus 3:21

Petrus zei op de Pinksterdag:

“En Petrus zeide tot hen: Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen.” Handelingen 2:38

Wil jij behouden worden zoals Noach? Bekeer je dan en keer je af van de zonde, en ga tot Jezus Christus. Laat je daarna dopen door onderdompeling in de Naam van Jezus Christus, en word vervuld met de Heilige Geest. Volhard daarna in de leer van de apostelen en wandel de heilige weg.

Kijk mee met onze online diensten of laat een gebedsverzoek achter via de chat op deze site.

Opmerkingen


↑
bottom of page