top of page

Keer terug naar Christus, waak voor menselijke tradities.

3 okt
12 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 14 nov

Er is een groot gevaar wanneer mensen gewend raken aan bepaalde gebruiken, gewoonten en kerkelijke opvattingen, en die gaan behandelen alsof ze rechtstreeks uit Gods Woord komen. Niet elke menselijke gewoonte is verkeerd. Het probleem begint wanneer menselijke ideeën de plaats innemen van wat God heeft gezegd. In deze blog laten we zien hoe de Heilige Schriften ons leren om alles te toetsen en terug te keren naar Christus.

Inhoud

Wanneer traditie de plaats van Gods Woord inneemt

Paulus waarschuwt de gemeente in Kolosse:

“Ziet toe, dat niemand u als een roof vervoere door de filosofie, en ijdele verleiding, naar de overlevering der mensen, naar de eerste beginselen der wereld, en niet naar Christus;” Kolossenzen 2:8

De Heere Jezus Zelf sprak hierover toen de Farizeeën Zijn discipelen verweten dat zij hun handen niet wasten volgens de inzettingen der ouden:

“Doch tevergeefs eren zij Mij, lerende leringen, die geboden zijn der mensen; Want, nalatende het gebod Gods, houdt gij de inzettingen der mensen, als namelijk wassingen der kannen en drinkbekers; en andere dergelijke dingen doet gij vele. En Hij zeide tot hen: Gij doet zeker Gods gebod wel te niet, opdat gij uw inzettingen zoudt onderhouden.” Markus 7:7-9

En Hij voegde eraan toe dat zij zo “Gods woord krachteloos” maakten “door uw inzetting, die gij ingezet hebt” (Markus 7:13). Daarom is de belangrijkste vraag niet: wat doet mijn kerk? Maar: wat heeft God gezegd? Niet: wat heb ik altijd geleerd? Maar: kan ik dit uit de Schrift aantonen? En niet: hoeveel mensen geloven dit? Maar: is dit naar het Woord van God?

De gelovigen in Berea worden in de Schrift geprezen omdat zij zelfs de prediking van Paulus toetsten:

“En dezen waren edeler, dan die te Thessalonica waren, als die het woord ontvingen met alle toegenegenheid, onderzoekende dagelijks de Schriften, of deze dingen alzo waren.” Handelingen 17:11

De Schrift is de maatstaf

Paulus schrijft aan Timotheüs:

“Al de Schrift is van God ingegeven, en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing, die in de rechtvaardigheid is; Opdat de mens Gods volmaakt zij, tot alle goed werk volmaaktelijk toegerust.” 2 Timotheüs 3:16-17

Dat betekent dat menselijke titels, diploma's, kerkelijke structuren en gewoonten nooit de laatste maatstaf kunnen zijn voor wat waar is. Studie en kennis zijn niet nutteloos. Salomo zegt: “Verkrijg wijsheid, verkrijg verstand” (Spreuken 4:5). Lukas was medicijnmeester (Kolossenzen 4:14) en Paulus was onderwezen aan de voeten van Gamaliël (Handelingen 22:3). Maar kennis moet onder Gods Woord blijven staan, want “De kennis maakt opgeblazen, maar de liefde sticht” (1 Korinthe 8:1).

Een mens kan veel weten en toch het belangrijkste missen. Nicodemus was een leraar in Israël, maar toen de Heere Jezus over de wedergeboorte sprak, begreep hij het niet (Johannes 3:10). Een titel maakt iemand niet heilig. Een opleiding maakt iemand niet vanzelf tot een goed uitlegger van Gods Woord. En een grote kerk bewijst niet dat een leer waar is. Petrus schrijft:

“Dit eerst wetende, dat geen profetie der Schrift is van eigen uitlegging; Want de profetie is voortijds niet voortgebracht door de wil eens mensen, maar de heilige mensen Gods, van den Heiligen Geest gedreven zijnde, hebben ze gesproken.” 2 Petrus 1:20-21

Ook een betrouwbaar mens kan zich vergissen. Apollos was “een welsprekend man”, “machtig zijnde in de Schriften”, maar hij kende alleen de doop van Johannes. Aquila en Priscilla namen hem tot zich, “en legden hem den weg Gods bescheidenlijker uit” (Handelingen 18:24-26). Apollos liet zich onderwijzen. Dat is nederigheid.

Een traditie kan heel vroom lijken

Een traditie hoeft er niet verkeerd uit te zien om gevaarlijk te zijn. Een gewoonte kan eerbiedig, indrukwekkend en eeuwenoud zijn. Er kunnen gebouwen, liederen, kleding en vaste gebruiken omheen gegroeid zijn. Maar ouderdom maakt een traditie niet tot een gebod van God.

In de dagen van Jeremia riep het volk vol vertrouwen: “Des Heeren tempel, des Heeren tempel, des Heeren tempel, zijn deze!” (Jeremia 7:4). Het gebouw was echt en de woorden klonken vroom. Maar hun wandel was niet naar Gods wil, en God noemde dat “valse woorden”. Zo is het ook vandaag. Een kerkgebouw, een lange geschiedenis of een bekende naam is geen bewijs. Paulus schrijft:

“Onderzoekt uzelven, of gij in het geloof zijt, beproeft uzelven. Of kent gij uzelven niet, dat Jezus Christus in u is? tenzij dat gij enigszins verwerpelijk zijt.” 2 Korinthe 13:5

Het is dus niet genoeg om te zeggen: ik ben christen. De vraag is: volg ik Christus werkelijk? De Heere Jezus zei: “Indiën gij Mij liefhebt, zo bewaart Mijn geboden” (Johannes 14:15). En Jakobus schrijft: “En zijt daders des Woords, en niet alleen hoorders, uzelven met valse overlegging bedriegende” (Jakobus 1:22). Dat geldt ook voor ons. De naam De Waarheid Gods is een belijdenis, geen bewijs. Het bewijs moet blijken uit de Schrift en uit de vrucht van het leven.

Iedereen doet het zo

Een veelgehoord excuus is: maar bijna iedereen doet het zo. Dat argument vinden we nergens in de Schrift als maatstaf voor waarheid. God zei tegen Israël: “Gij zult de menigte tot boze zaken niet volgen” (Exodus 23:2). Noach bouwde de ark terwijl de wereld niet luisterde (Hebreeën 11:7). Elia stond alleen tegenover de profeten van Baäl (1 Koningen 18:22). En de Heere Jezus zei:

“Gaat in door de enge poort; want wijd is de poort, en breed is de weg, die tot het verderf leidt, en velen zijn er, die door dezelve ingaan; Want de poort is eng, en de weg is nauw, die tot het leven leidt, en weinigen zijn er, die denzelven vinden.” Mattheüs 7:13-14

Een leugen wordt niet waar doordat een miljoen mensen haar geloven. En Gods waarheid wordt niet onwaar doordat maar weinig mensen haar gehoorzamen. Als honderd wandelaars samen een verkeerde route nemen, verandert dat de bestemming niet. De route moet gecontroleerd worden met de juiste kaart: “Uw woord is een lamp voor mijn voet, en een licht voor mijn pad” (Psalm 119:105).

Hetzelfde geldt voor: zo ben ik opgevoed. Voor onze ouders mogen we respect hebben, maar familiegewoonten zijn geen vervanging voor Gods Woord. Ouders moeten hun kinderen Gods geboden leren (Deuteronomium 6:6-7), en Timotheüs kende “van kinds af de heilige Schriften” (2 Timotheüs 3:15). Maar de Heere Jezus zei niet: volg wat je familie altijd heeft gedaan. Hij zei: “Volgt Mij na” (Mattheüs 4:19).

Wij mogen God ook niet naar onze eigen smaak veranderen. Mensen zeggen: God begrijpt het wel, het maakt niet uit hoe je het doet, iedereen heeft zijn eigen waarheid. Maar God zegt:

“Want Mijn gedachten zijn niet ulieder gedachten, en uw wegen zijn niet Mijn wegen, spreekt de Heere. Want gelijk de hemelen hoger zijn dan de aarde, alzo zijn Mijn wegen hoger dan uw wegen, en Mijn gedachten dan ulieder gedachten.” Jesaja 55:8-9

Niet God moet veranderen om bij ons te passen. Wij moeten veranderen om bij Zijn wil te passen: “En wordt dezer wereld niet gelijkvormig; maar wordt veranderd door de vernieuwing uws gemoeds” (Romeinen 12:2). Ook wat in Nederland normaal is, zoals het vieren van kerst en Pasen, toetsen wij aan de Schrift. Zoals Gods Woord ons leert, doen wij daar niet aan mee, omdat God nergens heeft geboden om Hem zo te dienen (Deuteronomium 12:30-31).

Niet toevoegen aan Gods Woord

De Schrift waarschuwt niet alleen tegen het weglaten van Gods geboden, maar ook tegen het toevoegen van menselijke regels:

“Alle rede Gods is doorlouterd; Hij is een Schild dengenen, die op Hem betrouwen. Doe niet tot Zijn woorden, opdat Hij u niet bestraffe, en gij leugenachtig bevonden wordt.” Spreuken 30:5-6

Daarom moeten we voorzichtig zijn met de woorden: God zegt, wanneer God dat niet heeft gezegd. Er is een verschil tussen wat de Schrift zegt, wat mensen erover hebben bedacht, en wat de geschiedenis buiten de Schrift vertelt. Als de Schrift een detail niet noemt, mogen we dat niet als een vast gegeven van Gods Woord brengen. Een goede uitlegger zegt soms eerlijk: dat zegt de Schrift niet.

Ook menselijke indelingen kunnen praktisch zijn, maar praktisch is niet hetzelfde als goddelijk. De Schrift spreekt bijvoorbeeld van “Zijner heilige profeten, die van het begin der wereld geweest zijn” (Lukas 1:70), en maakt geen rangorde van grote en kleine profeten. Een indeling voor studie is geen probleem, zolang niemand doet alsof God die rangorde heeft ingesteld.

Wanneer twee Schriftgedeelten elkaar lijken tegen te spreken, laten we geen van beide vallen. We onderzoeken ze allebei, met hun samenhang, tot duidelijk wordt hoe ze in het geheel passen. De Schrift spreekt zichzelf niet tegen. Zo deden de Levieten in de dagen van Nehemia: zij lazen in het boek, in de wet Gods, “duidelijk” en legden de zin uit (Nehemia 8:9).

Gij moet wederom geboren worden

Een van de belangrijkste onderwerpen in de Schrift is de wedergeboorte. Nicodemus kwam bij nacht tot de Heere Jezus. Hij was een leider onder de Joden, maar de Heere Jezus sprak niet over zijn positie. Hij zei:

“Jezus antwoordde en zeide tot hem: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Tenzij dat iemand wederom geboren worde, hij kan het Koninkrijk Gods niet zien. Nicodemus zeide tot Hem: Hoe kan een mens geboren worden, nu oud zijnde? Kan hij ook andermaal in zijner moeders buik ingaan, en geboren worden? Jezus antwoordde: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Zo iemand niet geboren wordt uit water en Geest, hij kan in het Koninkrijk Gods niet ingaan.” Johannes 3:3-5

Nicodemus dacht aan een lichamelijke geboorte. Maar de Heere Jezus sprak over een geboorte uit water en Geest. Het is niet genoeg om in Jezus Christus te geloven zonder Hem te gehoorzamen. Natuurlijk is geloof noodzakelijk: “Maar zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen” (Hebreeën 11:6). Maar Jakobus schrijft: “Alzo ook het geloof, indien het de werken niet heeft, is bij zichzelven dood” (Jakobus 2:17). En de Heere Jezus zei:

“Niet een iegelijk, die tot Mij zegt: Heere, Heere! zal ingaan in het Koninkrijk der hemelen, maar die daar doet den wil Mijns Vaders, Die in de hemelen is.” Mattheüs 7:21

Veel mensen zeggen: ik heb ooit mijn hand opgestoken en een gebed uitgesproken om Jezus aan te nemen. Gebed is goed. Maar wat zegt de Schrift over het antwoord op het Evangelie? Toen de mensen op de Pinksterdag vroegen wat zij moesten doen, antwoordde Petrus:

“En als zij dit hoorden, werden zij verslagen in het hart, en zeiden tot Petrus en de andere apostelen: Wat zullen wij doen mannen broeders? En Petrus zeide tot hen: Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen.” Handelingen 2:37-38

Bekering is werkelijk omkeren

Bekering is meer dan zeggen: het spijt me. Het is een verandering van richting. Johannes de Doper zei: “Brengt dan vruchten voort, der bekering waardig” (Mattheüs 3:8). Een dief die zegt dat het hem spijt, maar daarna doorgaat met stelen, is niet werkelijk omgekeerd. Zacheüs liet zien wat bekering is:

“En Zacheüs stond, en zeide tot den Heere: Zie, de helft van mijn goederen, Heere, geef ik den armen; en indien ik iemand iets door bedrog ontvreemd heb, dat geef ik vierdubbel weder. En Jezus zeide tot hem: Heden is dezen huize zaligheid geschied, nademaal ook deze een zoon van Abraham is.” Lukas 19:8-9

Soms zegt iemand: God kent mijn hart. Dat is waar: “de Heere ziet het hart aan” (1 Samuël 16:7). Maar dat is geen excuus voor ongehoorzaamheid. God kent ons hart beter dan wijzelf. David bad niet dat God zijn fouten zou verbergen, maar:

“Doorgrond mij, o God! en ken mijn hart; beproef mij, en ken mijn gedachten. En zie, of bij mij een schadelijke weg zij; en leid mij op den eeuwigen weg.” Psalm 139:23-24

Ook “God is liefde” wordt vaak gebruikt om de zonde goed te praten. Maar dezelfde God is heilig. De Heere Jezus vergaf de vrouw die in overspel was gegrepen, en zei tegen haar: “ga heen, en zondig niet meer” (Johannes 8:11). Paulus vraagt: “Zullen wij in de zonde blijven, opdat de genade te meerder worde? Dat zij verre” (Romeinen 6:1-2).

En wie zegt: zo ben ik nu eenmaal, mag weten dat het Evangelie een Evangelie van verandering is: “Zo dan, indien iemand in Christus is, die is een nieuw schepsel; het oude is voorbijgegaan, ziet, het is alles nieuw geworden” (2 Korinthe 5:17).

De doop en de Heilige Geest

Overal in het boek Handelingen zien we dezelfde weg: bekering, de doop in de Naam van Jezus Christus en het ontvangen van de Heilige Geest (Handelingen 2:38, 8:12-17, 10:44-48 en 19:1-6). Paulus verbindt de doop met de dood en de opstanding van Christus (Romeinen 6:3-4). De doop is dus geen bijzaak.

Soms wordt gezegd dat het niet uitmaakt hoe je gedoopt bent. Maar de Heere Jezus gaf de opdracht om te dopen “in den Naam des Vaders, en des Zoons, en des Heiligen Geestes” (Mattheüs 28:19). Er staat Naam, enkelvoud. De apostelen begrepen die opdracht en doopten altijd in de Naam van Jezus Christus (Handelingen 2:38, 8:16, 10:48 en 19:5). Zo spreekt de Schrift zichzelf niet tegen: de opdracht van de Heere en het voorbeeld van de apostelen gaan samen. “En de zaligheid is in geen Anderen; want er is ook onder den hemel geen andere Naam, Die onder de mensen gegeven is, door Welken wij moeten zalig worden” (Handelingen 4:12).

Ook de Heilige Geest heeft de Heere Jezus beloofd (Johannes 14:16-17). Op de Pinksterdag gebeurde het:

“En zij werden allen vervuld met den Heiligen Geest, en begonnen te spreken met andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken.” Handelingen 2:4

Hetzelfde gebeurde in het huis van Cornelius en bij de discipelen in Efeze (Handelingen 10:46 en 19:6). Het spreken met andere talen is het teken dat iemand met de Heilige Geest vervuld is. In 1 Korinthe 12 schrijft Paulus over de gaven in de samenkomst, zoals het spreken in talen met uitleg. Die gave heeft niet iedereen (1 Korinthe 12:30). Maar dat is iets anders dan het teken bij de vervulling met de Geest, dat bij allen te zien was.

Hoop voor iedere zondaar

De Schrift spreekt ernstig over de werken van het vlees (Galaten 5:19-21). Maar zij verkondigt ook hoop. Paulus schrijft aan de Korinthiërs, die uit een zondig leven kwamen:

“Of weet gij niet, dat de onrechtvaardigen het Koninkrijk Gods niet zullen beërven? Dwaalt niet; noch hoereerders, noch afgodendienaars, noch overspelers, noch ontuchtigen, noch die bij mannen liggen, noch dieven, noch gierigaards, noch dronkaards, geen lasteraars, geen rovers zullen het Koninkrijk Gods beërven. En dit waart gij sommigen; maar gij zijt afgewassen, maar gij zijt geheiligd, maar gij zijt gerechtvaardigd, in den Naam van den Heere Jezus, en door den Geest onzes Gods;” 1 Korinthe 6:9-11

David viel diep, in overspel en in de dood van Uria (2 Samuël 11), maar hij bekeerde zich met een gebroken hart (Psalm 51). Paulus vervolgde de gemeente, en toch ontving hij barmhartigheid (1 Timotheüs 1:13). Vergeving betekent niet altijd dat alle gevolgen op aarde verdwijnen. David ondervond ernstige gevolgen (2 Samuël 12:10). Maar God vergeeft de zondaar die werkelijk tot Hem keert. Wie denkt dat zijn zonde te groot is, mag lezen:

“Zoekt den Heere, terwijl Hij te vinden is; roept Hem aan, terwijl Hij nabij is. De goddeloze verlate zijn weg, en de ongerechtige man zijn gedachten; en hij bekere zich tot den Heere, zo zal Hij Zich Zijner ontfermen, en tot onzen God, want Hij vergeeft menigvuldiglijk.” Jesaja 55:6-7

Wacht daar niet mee. “Gij, die niet weet, wat morgen geschieden zal” (Jakobus 4:14). “Ziet, nu is het de welaangename tijd, ziet, nu is het de dag der zaligheid!” (2 Korinthe 6:2).

De waarheid in liefde

Wie tradities aan de Schrift toetst, moet oppassen niet zelf hoogmoedig te worden. Het doel is niet om een discussie te winnen, maar om God te kennen en Zijn wil te doen. Een mens kan honderd verzen uit het hoofd kennen en toch bitter of trots leven. Paulus schrijft dat wij “de waarheid betrachtende in liefde” moeten opwassen in Christus (Efeze 4:15). En:

“Uw woord zij te allen tijde in aangenaamheid, met zout besprengd, opdat gij moogt weten, hoe gij een iegelijk moet antwoorden.” Kolossenzen 4:6

Waarschuwen is geen haat. Een vader die zijn kind waarschuwt om niet de straat op te rennen, doet dat uit liefde. Jakobus schrijft:

“Broeders, indien iemand onder u van de waarheid is afgedwaald, en hem iemand bekeert, Die wete, dat degene, die een zondaar van de dwaling zijns wegs bekeert, een ziel van den dood zal behouden, en menigte der zonden zal bedekken.” Jakobus 5:19-20

Het Evangelie wordt nooit met dwang of geweld opgelegd. De Heere Jezus liet de rijke jongeling gaan toen die niet wilde volgen (Mattheüs 19:22). Het Evangelie wordt duidelijk verkondigd, en ieder mens antwoordt zelf. “Hieraan zullen zij allen bekennen, dat gij Mijn discipelen zijt, zo gij liefde hebt onder elkander” (Johannes 13:35).

Keer terug naar Christus

De oplossing voor menselijke tradities is niet een nieuwe menselijke traditie. De oplossing is: terug naar Christus, terug naar Zijn Woord, terug naar bekering, gehoorzaamheid en heiligheid. De Heere Jezus zei:

“Jezus dan zeide tot de Joden, die in Hem geloofden: Indiën gijlieden in Mijn woord blijft, zo zijt gij waarlijk Mijn discipelen; En zult de waarheid verstaan, en de waarheid zal u vrijmaken.” Johannes 8:31-32

De belangrijkste vraag is dus niet: welke traditie heb ik ontvangen? Maar: volg ik Christus? Niet: wat zegt iedereen? Maar: wat zegt Gods Woord? Mensen veranderen, tradities veranderen, culturen veranderen. Maar “het Woord onzes Gods bestaat in der eeuwigheid” (Jesaja 40:8).

Wil je terugkeren naar Christus? Bekeer je dan en keer je af van de zonde, en ga tot Jezus Christus. Laat je daarna dopen door onderdompeling in de Naam van Jezus Christus, en word vervuld met de Heilige Geest. Volhard daarna in de leer van de apostelen en wandel de heilige weg.

Bij De Waarheid Gods willen wij geen menselijke traditie volgen, maar leven zoals Gods Woord ons leert.

Kijk mee met onze online diensten of laat een gebedsverzoek achter via de chat op deze site.

Opmerkingen


↑
bottom of page