Kerkregels versus Gods geboden: Waar ligt het verschil?
Bijgewerkt op: 14 nov
In veel kerken is er verwarring over wat van God komt en wat door mensen is bedacht. Soms zijn gelovigen meer bezig met regels van mensen dan met het Woord van God. Andere keren worden duidelijke geboden van God weggezet als “regels van de kerk”. Laten wij dit onderzoeken vanuit de Schrift.
Inhoud
Gods geboden staan vast
Gods geboden zijn Zijn leer. Zij veranderen niet en staan geschreven in Zijn Woord. Over het huwelijk zegt God bijvoorbeeld:
“Want een vrouw, die onder den man staat, is aan den levenden man verbonden door de wet; maar indien de man gestorven is, zo is zij vrijgemaakt van de wet des mans.” Romeinen 7:2
Dat is een gebod en tegelijk een leer van God. Zo ook: “Ik ben de Heere, en niemand meer, buiten Mij is er geen God” (Jesaja 45:5). Daaraan mag niemand iets toevoegen of afdoen: “Gij zult tot dit woord, dat ik u gebiede, niet toedoen, ook daarvan niet afdoen; opdat gij bewaart de geboden van den Heere, uw God” (Deuteronomium 4:2).
Een gemeente heeft ook praktische afspraken nodig, bijvoorbeeld over de orde van een dienst. Paulus schrijft: “Zo dan, broeders, staat vast en houdt de inzettingen, die u geleerd zijn, hetzij door ons woord, hetzij door onzen zendbrief” (2 Thessalonicenzen 2:15). Zulke afspraken zijn goed, zolang zij op het Woord gebouwd zijn en er niet tegenin gaan.
Wanneer een mensenregel gevaarlijk wordt
Een regel van mensen wordt gevaarlijk wanneer hij op dezelfde hoogte wordt gezet als het Woord van God, of wanneer hij een gebod van God vervangt. Stel dat een leider zegt: “Wij hebben een uur lofprijzing en getuigenissen.” Dat is op zichzelf geen probleem. “Alles, wat adem heeft, love den Heere! Hallelujah!” (Psalm 150:6). En getuigen is goed, zoals de Samaritaanse vrouw deed (Johannes 4:39).
Maar als diezelfde leider zegt: “Een kerk die niet precies een uur lofprijzing heeft zoals wij, gaat verloren,” dan wordt een afspraak van mensen tot leer gemaakt. Dat is precies wat de Heere Jezus bestrafte.
De waarschuwing van de Heere Jezus
Toen de Farizeeën de discipelen verweten dat zij hun handen niet wasten volgens de overlevering, zei de Heere Jezus:
“Maar Hij antwoordde en zeide tot hen: Wel heeft Jesaja, van u, geveinsden, geprofeteerd, gelijk geschreven is: Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart houdt zich verre van Mij. Doch tevergeefs eren zij Mij, lerende leringen, die geboden zijn der mensen; Want, nalatende het gebod Gods, houdt gij de inzettingen der mensen, als namelijk wassingen der kannen en drinkbekers; en andere dergelijke dingen doet gij vele. En Hij zeide tot hen: Gij doet zeker Gods gebod wel te niet, opdat gij uw inzettingen zoudt onderhouden.” Markus 7:6-9
Zij eerden God met de lippen, maar hun hart was ver van Hem. Zij lieten Gods gebod los om hun eigen inzettingen vast te houden. Paulus waarschuwt ook tegen regels als “raak niet, en smaak niet, en roer niet aan”, die zijn “ingevoerd naar de geboden en leringen der mensen” (Kolossenzen 2:21-22).
Kleding: ingetogen, niet een kleur
Gods Woord spreekt duidelijk over kleding:
“Desgelijks ook, dat de vrouwen, in een eerbaar gewaad, met schaamte en matigheid zichzelven versieren, niet in vlechtingen des haars, of goud, of paarlen, of kostelijke kleding; Maar (hetwelk de vrouwen betaamt, die de godvruchtigheid belijden) door goede werken.” 1 Timotheüs 2:9-10
En: “Het kleed eens mans zal niet zijn aan een vrouw, en een man zal geen vrouwenkleed aantrekken; want al wie zulks doet, is den Heere, uw God, een gruwel” (Deuteronomium 22:5). De heiligen zijn anders dan de wereld, ook in hun uiterlijk, want God leert ons “onderscheid te maken tussen het heilige en tussen het onheilige” (Leviticus 10:10). Daarom kiezen heiligen ingetogen kleuren en vermijden zij felle, schreeuwerige kleuren.
Maar een kleur maakt iemand niet zalig of onzalig. In veel landen dragen gelovigen vrolijke kleuren omdat zij niets anders hebben, en zij gaan daarom niet verloren. Jozef kreeg van zijn vader “een veelvervigen rok” (Genesis 37:3). Andersom kan een zwarte jurk werelds van snit zijn: te strak, te kort of doorzichtig. Het gaat erom dat kleding ingetogen en eerbaar is, en dat het hart rein is:
“Welker versiersel zij, niet hetgeen uiterlijk is, bestaande in het vlechten des haars, en omhangen van goud, of van klederen aan te trekken; Maar de verborgen mens des harten, in het onverderfelijk versiersel van een zachtmoedigen en stillen geest, die kostelijk is voor God.” 1 Petrus 3:3-4
Een heilig hart laat zich ook zien in heilige kleding. Maar wie alleen op de buitenkant let en het hart vergeet, maakt dezelfde fout als de Farizeeën. In de hemel zullen de heiligen gekleed zijn in witte klederen, die zij “wit gemaakt in het bloed des Lams” hebben (Openbaring 7:14). Niet de stof maakt rein, maar het bloed van het Lam.
Trouw aan het Woord, niet aan een kerkgenootschap
Een groot probleem in veel kerken is dat mensen trouwer zijn aan hun kerkgenootschap dan aan de Schrift. Er zijn kerken die terecht dopen in de Naam van Jezus Christus, zoals in Handelingen 2:38, maar bij het avondmaal toch vele bekertjes gebruiken. De Heere Jezus nam één drinkbeker: “En Hij nam den drinkbeker, en gedankt hebbende, gaf hun dien, zeggende: Drinkt allen daaruit” (Mattheüs 26:27). Zo wordt een gewoonte van mensen belangrijker dan het voorbeeld van de Heere.
Ook het omgekeerde gebeurt: wat duidelijk in de Schrift staat, wordt afgedaan als “een regel van die kerk”. Maar een gebod van God wordt geen mensenregel omdat mensen het niet willen horen.
Excuses en het antwoord uit de Schrift
Excuus: “Zo hebben wij het altijd gedaan.” Antwoord uit de Schrift: dat is geen argument. De Farizeeën hadden ook hun overleveringen, en de Heere Jezus wees ze af waar zij tegen Gods gebod ingingen.
Excuus: “Onze leider heeft het zo geleerd.” Antwoord uit de Schrift: leiders kunnen zich vergissen. “Beproeft alle dingen; behoudt het goede” (1 Thessalonicenzen 5:21). Zelfs de woorden van Paulus werden getoetst:
“En dezen waren edeler, dan die te Thessalonica waren, als die het woord ontvingen met alle toegenegenheid, onderzoekende dagelijks de Schriften, of deze dingen alzo waren.” Handelingen 17:11
Excuus: “Het gaat alleen om het hart, niet om het uiterlijk.” Antwoord uit de Schrift: God ziet het hart aan, maar een veranderd hart wil Hem ook gehoorzamen in wat voor ogen is. “En wordt dezer wereld niet gelijkvormig; maar wordt veranderd door de vernieuwing uws gemoeds” (Romeinen 12:2). De Heere Jezus bad: “Heilig ze in Uw waarheid; Uw woord is de waarheid” (Johannes 17:17).
Excuus: “Wij moeten de eenheid bewaren.” Antwoord uit de Schrift: echte eenheid rust op de waarheid. Paulus zei over Petrus: “En toen Petrus te Antiochië gekomen was, wederstond ik hem in het aangezicht, omdat hij te bestraffen was” (Galaten 2:11).
De mug en de kemel
De Heere Jezus gebruikte een sterk beeld:
“Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeën, gij geveinsden, want gij vertient de munte, en de dille, en den komijn, en gij laat na het zwaarste der wet, namelijk het oordeel, en de barmhartigheid, en het geloof. Deze dingen moest men doen, en de andere niet nalaten. Gij blinde leidslieden, die de mug uitzijgt, en den kemel doorzwelgt.” Mattheüs 23:23-24
Sommige kerken zeven een mug uit hun water, kleine regels die niet in de Schrift staan, maar slikken een kemel door: hoogmoed, onreinheid, liefdeloosheid of ongehoorzaamheid aan duidelijke geboden. Denk ook aan een gezin met huisregels zoals “schoenen uit bij de deur”. Zo’n regel helpt het gezin. Maar als de vader zou zeggen dat wie zijn schoenen aanhoudt, geen kind meer van hem is, dan maakt hij van een huisregel iets wat het nooit was.
Vragen om jezelf te stellen
Om onderscheid te maken, kun je jezelf deze vragen stellen:
Staat deze regel in Gods Woord, of volgt hij er duidelijk uit?
Wordt deze regel als voorwaarde voor de zaligheid gebracht, terwijl de Schrift dat niet zegt?
Wordt hiermee een duidelijk gebod van God vervangen of terzijde gesteld?
Dient deze regel God, of alleen een traditie van mensen?
Terug naar het Woord
Gods Woord is volkomen. Wij mogen er niets aan toevoegen en er niets van afdoen:
“Want ik betuig aan een iegelijk, die de woorden der profetie dezes boeks hoort: Indiën iemand tot deze dingen toedoet, God zal hem toedoen de plagen, die in dit boek geschreven zijn. En indien iemand afdoet van de woorden des boeks dezer profetie, God zal zijn deel afdoen uit het boek des levens, en uit de heilige stad, en uit hetgeen in dit boek geschreven is.” Openbaring 22:18-19
Laten wij niet worden als de Farizeeën, die lasten bonden “die zwaar zijn en kwalijk om te dragen” (Mattheüs 23:4), maar ook niet als hen die Gods geboden opzijzetten. De Heere Jezus zei: “Want Mijn juk is zacht, en Mijn last is licht” (Mattheüs 11:30). En vergeet niet: “de mens ziet aan, wat voor ogen is, maar de Heere ziet het hart aan” (1 Samuël 16:7).
Wil jij leven naar het Woord en niet naar de overlevering van mensen? Bekeer je dan en keer je af van de zonde, en ga tot Jezus Christus. Laat je daarna dopen door onderdompeling in de Naam van Jezus Christus, en word vervuld met de Heilige Geest. Volhard daarna in de leer van de apostelen en wandel de heilige weg.
Lees ook: Keer terug naar Christus, waak voor menselijke tradities. En: Huichelarij in de kerk. Een spiegel voor de ziel. En: Ingetogen kleding en hoofdbedekking: Een gebod van God. En: Gods weg of geen weg: Een waarschuwing tegen menselijke regels in de kerk.
Kijk mee met onze online diensten of laat een gebedsverzoek achter via de chat op deze site.
Opmerkingen