De dood en opstanding van Jezus Christus: Een diepgaande uitleg vanuit de Heilige Schriften.
Bijgewerkt op: 14 nov
In veel kerken hoor je dat Jezus Christus stierf voor onze zonden. Maar weinig mensen weten wat de Heilige Schriften zeggen over wat er gebeurde aan het kruis, in het graf en bij Zijn opstanding. In deze blog volgen we stap voor stap wat geschreven staat, zonder er iets aan toe te voegen. Een uitgebreidere studie over dit onderwerp vindt u in de blog “De dood en opstanding van Jezus Christus: Een diepgaande studie.”
Inhoud
De Geest, het water en het bloed
Johannes schrijft over drie getuigen:
“En drie zijn er, die getuigen op de aarde, de Geest, en het water, en het bloed; en die drie zijn tot een.” 1 Johannes 5:8
Toen de Heere Jezus gestorven was, doorstak een soldaat Zijn zijde:
“Maar een der krijgsknechten doorstak Zijn zijde met een speer, en terstond kwam er bloed en water uit.” Johannes 19:34
Johannes heeft dit zelf gezien en getuigt ervan (Johannes 19:35). Wij laten deze woorden staan zoals ze geschreven zijn, en geven er geen uitleg aan die de Schrift zelf niet geeft.
“Ik heb de Geest, dus ik hoef niet gedoopt te worden”
Sommigen zeggen dat de doop niet nodig is als je de Geest hebt. Maar de Heere Jezus zei:
“Jezus antwoordde: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Zo iemand niet geboren wordt uit water en Geest, hij kan in het Koninkrijk Gods niet ingaan.” Johannes 3:5
Paulus legt uit dat wie gedoopt wordt, deel krijgt aan de dood van Christus:
“Of weet gij niet, dat zovelen als wij in Christus Jezus gedoopt zijn, wij in Zijn dood gedoopt zijn? Wij zijn dan met Hem begraven, door den doop in den dood, opdat, gelijkerwijs Christus uit de doden opgewekt is tot de heerlijkheid des Vaders, alzo ook wij in nieuwigheid des levens wandelen zouden.” Romeinen 6:3-4
Daarom zei Petrus: “Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen” (Handelingen 2:38). Water en Geest horen bij elkaar.
Hij gaf Zelf Zijn geest
Rond het negende uur riep de Heere Jezus: “Mijn God! Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten!” (Mattheüs 27:46). Daarmee riep Hij het begin van Psalm 22 uit, terwijl Hij onze zonden droeg. Maar de Schrift zegt niet dat God op dat moment uit Christus wegging. Zij zegt juist: “Want God was in Christus de wereld met Zichzelven verzoenende” (2 Korinthe 5:19). Daarna lezen we:
“En Jezus, roepende met grote stemme, zeide: Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest. En als Hij dat gezegd had, gaf Hij den geest.” Lukas 23:46
Niemand nam Zijn leven van Hem. Hij zei: “Niemand neemt hetzelve van Mij, maar Ik leg het van Mijzelven af; Ik heb macht hetzelve af te leggen, en heb macht hetzelve wederom te nemen” (Johannes 10:18).
Drie dagen in het hart der aarde
De Heere Jezus zei vooraf waar Hij zou zijn:
“Want gelijk Jonas drie dagen en drie nachten was in den buik van den walvis, alzo zal de Zoon des mensen drie dagen en drie nachten wezen in het hart der aarde.” Mattheüs 12:40
Petrus schrijft dat Christus “gedood in het vlees, maar levend gemaakt door den Geest” is, en dat Hij heengegaan is en gepredikt heeft aan “de geesten, die in de gevangenis zijn”, die “eertijds ongehoorzaam waren”, “in de dagen van Noach” (1 Petrus 3:18-20). Petrus noemt geen andere groepen, en wij voegen er niets aan toe. Wat wel vaststaat, is dat de dood Hem niet kon houden:
“Welken God opgewekt heeft, de smarten des doods ontbonden hebbende, alzo het niet mogelijk was, dat Hij van denzelven dood zou gehouden worden.” Handelingen 2:24
Een verheerlijkt lichaam
Paulus gebruikt het beeld van een zaad. Wie een graankorrel zaait, krijgt geen graankorrel terug, maar een plant. Zo zegt hij over de opstanding:
“Alzo zal ook de opstanding der doden zijn. Het lichaam wordt gezaaid in verderfelijkheid, het wordt opgewekt in onverderfelijkheid; Het wordt gezaaid in oneer, het wordt opgewekt in heerlijkheid; het wordt gezaaid in zwakheid, het wordt opgewekt in kracht. Een natuurlijk lichaam wordt er gezaaid, een geestelijk lichaam wordt er opgewekt. Er is een natuurlijk lichaam, en er is een geestelijk lichaam.” 1 Korinthe 15:42-44
De Heere Jezus stond op met hetzelfde lichaam, met de wonden van het kruis (Johannes 20:27), maar verheerlijkt. Hij kwam binnen terwijl de deuren gesloten waren (Johannes 20:19), en toch at Hij voor de ogen van Zijn discipelen: “En zij gaven Hem een stuk van een gebraden vis, en van honigraten. En Hij nam het, en at het voor hun ogen” (Lukas 24:42-43).
“Raak Mij niet aan”
Op de morgen van de opstanding zei de Heere Jezus tegen Maria Magdalena:
“Jezus zeide tot haar: Raak Mij niet aan, want Ik ben nog niet opgevaren tot Mijn Vader; maar ga heen tot Mijn broeders, en zeg hun: Ik vare op tot Mijn Vader en uw Vader, en tot Mijn God en uw God.” Johannes 20:17
Hij was opgestaan, maar nog niet opgevaren. Daarna heeft Hij Zich veertig dagen lang levend vertoond, “met vele gewisse kentekenen” (Handelingen 1:3), en pas toen voer Hij op naar de hemel. Na de opstanding lezen we ook: “Toen opende Hij hun verstand, opdat zij de Schriften verstonden” (Lukas 24:45).
“Het was een geestelijke opstanding”
Sommigen zeggen dat de Heere Jezus alleen als geest opstond. Maar Hij zei Zelf:
“Ziet Mijn handen en Mijn voeten; want Ik ben het Zelf; tast Mij aan, en ziet; want een geest heeft geen vlees en benen, gelijk gij ziet, dat Ik heb.” Lukas 24:39
Hij stond niet op als een geest of een schim, maar met een lichaam van vlees en benen, dat niet meer sterft. “En indien Christus niet opgewekt is, zo is uw geloof tevergeefs, zo zijt gij nog in uw zonden” (1 Korinthe 15:17).
“Maria is de moeder van God”
Sommige kerken noemen Maria de moeder van God. De Schrift noemt haar “Maria, de moeder van Jezus” (Handelingen 1:14). Zij is de moeder van het vlees dat God Zich toebereidde. God Zelf heeft geen begin en geen moeder. Paulus schrijft dat God “Zijn Zoon uitgezonden” heeft, “geworden uit een vrouw” (Galaten 4:4). Daarom eren wij Maria als een godvrezende vrouw, maar wij vereren haar niet en bidden niet tot haar.
Met Hem gestorven, met Hem levend
De opstanding leert ons dat nieuw leven begint bij sterven. Je kunt geen opstandingsleven verwachten als je oude leven niet gestorven is. Dat betekent: met Hem begraven worden in de doop, de Heilige Geest ontvangen en daarna wandelen door de Geest: “Wandelt door den Geest en volbrengt de begeerlijkheden des vleses niet” (Galaten 5:16).
“Indiën wij nu met Christus gestorven zijn, zo geloven wij, dat wij ook met Hem zullen leven.” Romeinen 6:8
De dood en opstanding van Jezus Christus zijn geen symbolen of tradities, maar de waarheid die ons behoudt. Paulus schrijft over Hem: “Welke overgeleverd is om onze zonden, en opgewekt om onze rechtvaardigmaking” (Romeinen 4:25). Bekeer je dan en keer je af van de zonde, en ga tot Jezus Christus. Laat je daarna dopen door onderdompeling in de Naam van Jezus Christus, en word vervuld met de Heilige Geest. Volhard daarna in de leer van de apostelen en wandel de heilige weg.
Lees ook: De dood en opstanding van Jezus Christus: Een diepgaande studie. En: Is Jezus Christus God of de Zoon van God? En: Waar gaan we heen na de dood? Wat de Heilige Schriften leren.
Kijk mee met onze online diensten of laat een gebedsverzoek achter via de chat op deze site.
Opmerkingen