top of page

Eenheid in leer en waarheid: Waarom alle gelovigen hetzelfde moeten spreken.

28 jul 2025
6 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 14 nov

In onze tijd zetten veel kerken de waarheid opzij om vriendschappen te behouden. Zij zijn zo bezig met het behagen van mensen, dat zij vergeten wat God vraagt. Maar wie God dient, moet vasthouden aan de waarheid, ook als mensen zich eraan stoten of de gemeenschap verbreken. Wat leert de Schrift over eenheid in de leer?

Inhoud

Waarheid boven vriendschap

Gods volk is geroepen om apart te leven. Bileam zei over Israël:

“Want van de hoogte der steenrotsen zie ik hem, en van de heuvelen aanschouw ik hem; ziet, dat volk zal alleen wonen, en het zal onder de heidenen niet gerekend worden.” Numeri 23:9

Wij zijn niet geroepen om compromissen te sluiten met de wereld of met valse leer. Paulus schrijft: “Want predik ik nu de mensen, of God? Of zoek ik mensen te behagen? Want indien ik nog mensen behaagde, zo ware ik geen dienstknecht van Christus” (Galaten 1:10). Het is beter alleen te staan met God, dan samen met mensen ongehoorzaam te zijn aan Zijn Woord.

Dat gij allen hetzelfde spreekt

Paulus geeft de Gemeente een duidelijk gebod:

“Maar ik bid u, broeders, door den Naam van onzen Heere Jezus Christus, dat gij allen hetzelfde spreekt, en dat onder u geen scheuringen zijn, maar dat gij samengevoegd zijt in eenzelfden zin, en in een zelfde gevoelen.” 1 Korinthe 1:10

Er staat niet: sommigen, of de meesten, maar “gij allen”. Dat is geen suggestie, maar een gebod. Van de eerste Gemeente staat: “En zij waren volhardende in de leer der apostelen, en in de gemeenschap, en in de breking des broods, en in de gebeden” (Handelingen 2:42). Daarom spreken alle dienaren hetzelfde, en wie iets in de Schrift niet begrijpt, predikt het niet maar vraagt eerst uitleg.

Echte eenheid ontstaat niet door de standaard te verlagen, maar door vast te houden aan Gods Woord. Wanneer gelovigen in verschillende landen en culturen dezelfde waarheid aannemen, is er werkelijke gemeenschap. Het is als rivieren die uit verschillende bronnen komen, maar naar dezelfde zee stromen. “Een lichaam is het, en een Geest, gelijkerwijs gij ook geroepen zijt tot een hoop uwer roeping; Een Heere, een geloof, een doop” (Efeze 4:4-5).

Eén waarheid, niet vele

Wanneer er dertig kerken in één buurt staan, die allemaal zeggen de waarheid te hebben maar allemaal iets anders leren, dan is er grote verwarring. Het is als een orkest waarin iedere muzikant een ander lied speelt. Of als vijf kompassen die elk een andere kant op wijzen, terwijl het noorden maar op één plaats ligt. “Want God is geen God van verwarring, maar van vrede, gelijk in al de Gemeenten der heiligen” (1 Korinthe 14:33).

Er is maar één waarheid, één weg en één evangelie. De Heere Jezus zei:

“Jezus zeide tot hem: Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mij.” Johannes 14:6

En Paulus waarschuwt: “Doch al ware het ook, dat wij, of een engel uit den hemel u een Evangelie verkondigde, buiten hetgeen wij u verkondigd hebben, die zij vervloekt” (Galaten 1:8).

Gods orde in de Gemeente

God heeft een orde gesteld in Zijn Gemeente:

“En God heeft er sommigen in de Gemeente gesteld, ten eerste apostelen, ten tweede profeten, ten derde leraars, daarna krachten, daarna gaven der gezondmakingen, behulpsels, regeringen, menigerlei talen.” 1 Korinthe 12:28

Van het geheimenis van Christus schrijft Paulus dat het “nu is geopenbaard aan Zijn heilige apostelen en profeten, door den Geest” (Efeze 3:5). Op hun leer is de Gemeente gebouwd. God gaf ambten “tot de volmaking der heiligen” (Efeze 4:12), “Opdat wij niet meer kinderen zouden zijn, die als de vloed bewogen en omgevoerd worden met allen wind der leer” (Efeze 4:14). Een opziener moet “bekwaam om te leren” zijn (1 Timotheüs 3:2). Wie niet kan onderwijzen, is voor dat ambt niet geschikt, zoals iemand met een doktersjas maar zonder kennis nog geen arts is.

Niemand neemt zichzelf die eer aan

Prediken is geen recht dat iemand zichzelf geeft. De Schrift zegt:

“En niemand neemt zichzelven die eer aan, maar die van God geroepen wordt, gelijkerwijs als Aäron.” Hebreeën 5:4

Paulus vraagt: “En hoe zullen zij prediken, indien zij niet gezonden worden?” (Romeinen 10:15). Hij liet Titus achter om “van stad tot stad” ouderlingen te stellen (Titus 1:5), en Timotheüs ontving zijn gave “met oplegging der handen des ouderlingschaps” (1 Timotheüs 4:14). Over wie zichzelf zendt, zegt God: “Ik heb die profeten niet gezonden, nochtans hebben zij gelopen; Ik heb tot hen niet gesproken, nochtans hebben zij geprofeteerd” (Jeremia 23:21). Een dienaar wordt aangesteld en predikt wat de apostelen hebben geleerd.

Valse leer herkennen

Wie beweert van God te zijn, maar iets anders leert dan de Schrift, laat daarmee zien dat hij niet door God gezonden is. Een dienaar van God zal bijvoorbeeld nooit leren dat mensen van verschillende huidskleur niet met elkaar mogen trouwen, of dat Gods liefde beperkt is tot één volk. God “heeft uit een bloede het ganse geslacht der mensen gemaakt” (Handelingen 17:26). En wie vrouwen laat prediken, gaat in tegen het Woord: “Doch ik laat de vrouw niet toe, dat zij lere, noch over den man heerse, maar wil, dat zij in stilheid zij” (1 Timotheüs 2:12).

Johannes schrijft:

“Een iegelijk, die overtreedt, en niet blijft in de leer van Christus, die heeft God niet; die in de leer van Christus blijft, deze heeft beiden den Vader en den Zoon. Indiën iemand tot ulieden komt, en deze leer niet brengt, ontvangt hem niet in huis, en zegt tot hem niet: Zijt gegroet.” 2 Johannes 1:9-10

Ook de wijsheid van Sirach waarschuwt ervoor eindeloos te praten met wie de dwaasheid niet wil loslaten:

“Spreek niet lang met een onwijze, en ga niet tot een onverstandige, want ongevoelig zijnde zal hij al uw dingen voor niets achten. Hoed u voor hem, opdat gij geen moeite hebt, en niet bezoedeld wordt, als hij zijn vuilheid uitschudt.” Jezus Sirach 22:14-15

Wie na onderwijs zijn dwaling blijft vasthouden, moet je loslaten. “Verwerp een kettersen mens na de eerste en tweede vermaning” (Titus 3:10). En: “neemt acht op degenen, die tweedracht en ergernissen aanrichten tegen de leer, die gij van ons geleerd hebt; en wijkt af van dezelve” (Romeinen 16:17).

Geen hoogmoed, wel trouw

Wanneer God een dienaar zegent en de gemeente groeit, ligt de verleiding van hoogmoed op de loer. Een boom die trots is op zijn hoogte, vergeet dat zijn wortels in dezelfde aarde staan als die van alle andere bomen. God waarschuwt ook tegen mensen die zeggen: “Houd u tot uzelven, en naak tot mij niet, want ik ben heiliger dan gij. Deze zijn een rook in Mijn neus” (Jesaja 65:5).

Wij hoeven niet hooghartig te zijn tegenover mensen in andere groepen. Toen de discipelen iemand verboden die in de Naam van Jezus duivelen uitwierp, zei de Heere Jezus:

“Doch Jezus zeide: Verbiedt hem niet; want er is niemand, die een kracht doen zal in Mijn Naam, en haastelijk van Mij zal kunnen kwalijk spreken. Want wie tegen ons niet is, die is voor ons.” Markus 9:39-40

Vriendelijkheid en respect zijn goed. Maar dat betekent niet dat wij leer erkennen die tegen Gods Woord ingaat. Valse leer trekt een grens, hoe vriendelijk wij ook met elkaar omgaan.

Liefde die de waarheid spreekt

Wie de harde waarheden van Gods Woord predikt, wordt vaak van haat beschuldigd. Maar een kind dat gecorrigeerd wordt, begrijpt pas later dat het uit liefde gebeurde. “En alle kastijding als die tegenwoordig is, schijnt geen zaak van vreugde, maar van droefheid te zijn; doch daarna geeft zij van zich een vreedzame vrucht der gerechtigheid” (Hebreeën 12:11). Een arts die een patiënt niet vertelt dat hij ernstig ziek is, uit angst hem te kwetsen, helpt hem niet.

“De wonden des liefhebbers zijn getrouw; maar de kussingen des haters zijn af te bidden.” Spreuken 27:6

Veel predikers sluiten compromissen om vriendschappen met andere predikers te behouden. Maar onze roeping is een volk voor te bereiden op het Koninkrijk van God. “Predik het woord; houd aan tijdelijk, ontijdelijk; wederleg, bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en leer” (2 Timotheüs 4:2). Zoals een vuurtoren in de storm op dezelfde plaats blijft schijnen, zo moeten gelovigen erop kunnen vertrouwen dat Gods dienaren de waarheid blijven spreken.

De weg voorwaarts

God roept Zijn volk tot echte eenheid. Niet de valse eenheid die ontstaat door de standaard te verlagen, maar de eenheid die komt door gehoorzaamheid aan Zijn Woord. De Heere Jezus bad: “Opdat zij allen een zijn, gelijkerwijs Gij, Vader, in Mij, en Ik in U, dat ook zij in Ons een zijn” (Johannes 17:21). Judas vermaant ons, “dat gij strijdt voor het geloof, dat eenmaal den heiligen overgeleverd is” (Judas 1:3).

Wil jij staan in die ene waarheid? Bekeer je dan en keer je af van de zonde, en ga tot Jezus Christus. Laat je daarna dopen door onderdompeling in de Naam van Jezus Christus, en word vervuld met de Heilige Geest. Volhard daarna in de leer van de apostelen en wandel de heilige weg.

Kijk mee met onze online diensten of laat een gebedsverzoek achter via de chat op deze site.

Opmerkingen


↑
bottom of page