Waarom houden zoveel voorgangers van geld? Een Bijbelse analyse.

In de hedendaagse kerkwereld zien we een verontrustende ontwikkeling: veel voorgangers en predikanten lijken meer geïnteresseerd in financieel gewin dan in het dienen van God en Zijn gemeente. Dit fenomeen is niet nieuw, maar het lijkt steeds meer geaccepteerd te worden als normaal. Laten we dieper graven in dit probleem en onderzoeken wat de Bijbel hierover zegt.

De kern van het probleem

De vraag die we onszelf moeten stellen is fundamenteel: respecteert God onze kerk, ons geloof, onze prediking en onze geldinzameling? Want het gaat niet alleen om wat wij denken of voelen, maar om wat God ervan vindt.

De Bijbel is glashelder over het vergaren van rijkdom op de verkeerde manier: "Hij die schatten vergadert niet op de rechte wijze, zal sterven als een dwaas" (Jeremia 17:11). Wanneer geld wordt gegeven, moet het zijn ter ere van God en om Zijn werk op te bouwen. Niet om de zakken van voorgangers te vullen of om een luxe levensstijl te financieren.

Het gevaar van luiheid in de bediening

Een van de grootste problemen is dat veel kerkgemeenten huizen kopen voor hun voorgangers, auto's financieren en alle levensbehoeften dekken. Maar is dit Bijbels? Absoluut niet. Als gemeenteleden hard moeten werken voor hun levensonderhoud, waarom zou een voorganger dan niet ook een seculiere baan hebben?

Laten we kijken naar de voorbeelden uit de Bijbel:

Apostel Paulus was tentmaker (Handelingen 18:3). Hij had een gewoon beroep naast zijn geestelijk werk. De andere apostelen waren vissers. Mattheüs was tollenaar voordat hij Jezus volgde. Deze mannen Gods hadden allemaal een normale baan waarmee ze in hun levensonderhoud voorzagen.

In 2 Thessalonicenzen 3:10 staat: "Want ook toen wij bij u waren, hebben wij u dit bevolen: als iemand niet wil werken, laat hij ook niet eten." Dit principe geldt voor iedereen, ook voor geestelijke leiders.

De integriteitskwestie

Hier wordt het nog belangrijker: als een voorganger een seculiere baan heeft, moet deze nog steeds in overeenstemming zijn met Gods Woord. Stel dat een voorganger werkzaam is in de vastgoedsector. Kan hij dan een huis verkopen aan een ongetrouwd stel dat gaat samenwonen? Nee! Want hoe kan je van de preekstoel preken tegen hoererij en buitenechtelijke samenleving, en tegelijkertijd een dak boven hun hoofd verschaffen om juist die zonde te plegen?

Galaten 2:18 zegt: "Want als ik weer opbouw wat ik afgebroken heb, bewijs ik dat ik een overtreder ben." Als je mensen dopen in de naam van Jezus Christus en ze de Heilige Geest ontvangen, maar je verhuurt vervolgens je eigendommen aan ongehuwde stellen die samenwonen, dan bouw je op wat je juist hebt afgebroken. Dan maak je jezelf tot een huichelaar.

De keuze tussen geld en God

Laat me een krachtig voorbeeld geven van wat het betekent om God boven geld te verkiezen. Stel je voor: een onderwijsinstelling biedt een zevenjaarcontract aan voor het huren van kerkgebouwen, voor meer dan €100.000 per maand. Over zeven jaar zou dat meer dan zeven miljoen euro opleveren. Een fortuin!

Maar er zijn voorwaarden. Als de Bijbelse standaarden moeten worden losgelaten, geen kritiek op Kerstmis (een onbijbels feest met heidense oorsprong), Pasen (eveneens met heidense wortels), Halloween (een occulte viering), of moderne gender-ideologieën die Gods scheppingsorde van man en vrouw ondermijnen, dan moet het antwoord nee zijn.

Waarom? Omdat God waardevoller is dan welk geldbedrag ook.

Het antwoord op zo'n aanbod moet zijn: "€100.000 per maand? Dat is niets vergeleken met Gods Woord." Wanneer zo'n organisatie het voorstel intrekt omdat ze hun eigen normen niet kunnen opleggen, dan is dat een overwinning voor Gods koninkrijk, geen verlies.

Wat zeggen zelfs anderen over deze integriteit?

Het is opmerkelijk dat zelfs leiders van andere religieuze denominaties respect tonen voor zo'n standvastigheid, ook al geven ze zelf toe: "Ik zou dat geld willen hebben." Dit toont aan hoe zeldzaam echte geestelijke integriteit is geworden.

De Bijbel waarschuwt in Spreuken 28:20: "Een trouw man zal overvloed van zegen hebben, maar wie zich haast om rijk te worden, zal niet ongestraft blijven."

De wortel van alle kwaad

1 Timotheüs 6:10 is helder: "Want de geldliefde is een wortel van alle kwaad; en sommigen die daarnaar gestreeft hebben, zijn van het geloof afgedwaald en hebben zichzelf met vele smarten doorstoken."

Dit is waarom veel kerken zijn teruggevallen. Ze houden meer van geld dan van God. Het middelpunt van de kerk zou God moeten zijn, maar in plaats daarvan is een goedkope, hypocriete welvaartsleer het centrum geworden.

God heeft nooit gezegd: "Raak het aan en claim het." Dat is een menselijke verzinsel die lijkt op toverij. Je kunt niet zomaar iets aanraken en claimen dat het van jou is. Als je bij een autodealer een auto aanraakt en zegt "die is van mij", maar iemand anders rijdt ermee weg, dan was hij niet van jou, toch?

Het voorbeeld van Bileam

In Numeri 22:17-18 vinden we een prachtig voorbeeld van de juiste houding tegenover geld en eer:

"Want ik zal u zeer hoog eren en al wat u tot mij zegt, zal ik doen; kom daarom, vervloek mij dit volk. Maar Bileam antwoordde en zei tot de dienaren van Balak: Al zou Balak mij zijn huis vol zilver en goud geven, ik kan het bevel van de HEERE, mijn God, niet overtreden, om iets te doen, klein of groot."

Dit zou de mentaliteit van elke voorganger moeten zijn: "Al zou je me een heel huis vol zilver en goud geven, ik kan Gods Woord niet overtreden om minder of meer te doen." Deze houding is wat er mis is met veel moderne voorgangers, hun geest is niet vervuld van de Heilige Geest op deze manier.

Ze zijn bereid te buigen voor geld, voor positie, voor gezin, voor vrienden, voor iedereen behalve God. Maar God gaat niet veranderen! Jezus Christus zei in Mattheüs 24:35: "De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan."

De les van Kaïn

Het verhaal van Kaïn en Abel in Genesis 4 leert ons iets cruciaal over hoe God naar ons offer kijkt. God had geen welgevallen in Kaïns offer, en Kaïn werd boos, niet op zichzelf, maar op God en zijn broer.

Genesis 4:6-7 zegt: "Toen zei de HEERE tot Kaïn: Waarom ben je toornig en waarom is je gezicht neerslachtig? Is het niet zo dat, als je goed doet, je aangenomen wordt? Maar als je niet goed doet, ligt de zonde aan de deur."

Let op wat God zegt: "Als je het GOED doet, word je geaccepteerd." Niet als je het doet zoals JIJ het voelt of zoals het in jouw cultuur gebruikelijk is, maar als je het GOED doet, volgens Gods standaard.

Hoe weet je of je het goed doet? Door het te doen volgens Gods Woord. Punt. Geen excuses, geen culturele aanpassingen, geen moderne interpretaties die Gods duidelijke geboden omzeilen.

Veelgebruikte excuses en Bijbelse antwoorden

Excuus: "Het hoeft niet letterlijk in de Bijbel te staan"

Veel voorgangers gebruiken dit excuus wanneer ze geconfronteerd worden met onbijbelse praktijken. "Maak je geen zorgen, het hoeft niet in de Bijbel te staan," zeggen ze.

Bijbels antwoord: Deuteronomium 4:2 zegt: "U zult niets toevoegen aan het woord dat ik u gebied en u zult er niets van afdoen." Ook Openbaringen 22:18-19 waarschuwt ernstig tegen het toevoegen of weglaten van Gods Woord. Als iets niet Bijbels is, heeft het geen plaats in Gods gemeente, punt uit.

Excuus: "Tijden zijn veranderd"

Een ander populair excuus is dat de Bijbel geschreven is voor een andere tijd en cultuur, en dat we het nu anders moeten toepassen.

Bijbels antwoord: Hebreeën 13:8 verklaart: "Jezus Christus is gisteren en heden Dezelfde en tot in eeuwigheid." Maleachi 3:6: "Want Ik, de HEERE, verander niet." God verandert niet, en Zijn normen veranderen niet met de tijd. Wat zonde was in het Oude Testament is nog steeds zonde vandaag.

Excuus: "We moeten voorgangers goed verzorgen zodat ze zich kunnen focussen op het geestelijke werk"

Dit klinkt spiritueel, maar is het ook Bijbels? Veel gemeenten rechtvaardigen exorbitante salarissen en luxe voorzieningen met dit argument.

Bijbels antwoord: 1 Timotheüs 5:18 zegt inderdaad: "De arbeider is zijn loon waardig." Maar dit betekent niet luxe en rijkdom. Paulus zegt in Filippenzen 4:11-12: "Ik heb geleerd tevreden te zijn met de omstandigheden waarin ik ben. Ik weet wat het is om vernederd te worden, ik weet ook wat het is om overvloed te hebben. In alles en op alle manieren heb ik het geheim geleerd: om zowel verzadigd te zijn als honger te lijden, zowel overvloed te hebben als gebrek te lijden."

Paulus werkte met zijn eigen handen om niet tot last te zijn (1 Thessalonicenzen 2:9). Als de grootste apostel kon werken voor zijn brood, waarom kan een moderne voorganger dat dan niet?

Excuus: "Geloof voor financiële voorspoed is Bijbels"

De welvaartsleer heeft veel kerken geïnfiltreerd met de leer dat God wil dat alle gelovigen materieel rijk zijn. "Zaai een zaadje" en "God wil je rijk maken" zijn populaire thema's.

Bijbels antwoord: Jezus Christus zei in Mattheüs 19:24: "En verder zeg Ik u: Het is gemakkelijker dat een kameel door het oog van een naald gaat, dan dat een rijke het Koninkrijk van God binnengaat." Jezus Christus waarschuwde expliciet tegen het vergaren van schatten op aarde (Mattheüs 6:19-20). Paulus schreef dat godsvrucht met tevredenheid een groot gewin is (1 Timotheüs 6:6).

De welvaartsleer is niet Bijbels; het is een vervorming die de nadruk legt op materieel gewin in plaats van geestelijke rijkdom in Christus.

Excuus: "Onze gemeente is anders, we zijn modern en progressief"

Veel kerken noemen zichzelf "Apostolisch" of andere indrukwekkende namen, maar houden zich niet aan Bijbelse normen. Ze staan vrouwelijke voorgangers toe, accepteren echtscheiding en hertrouwen zonder Bijbelse gronden, en staan samenwonen toe.

Bijbels antwoord: In Jesaja 62 en 35:8 lezen we over "de weg der heiligheid." Hebreeën 12:14 zegt: "Jaag de vrede na met allen en de heiliging, zonder welke niemand de Heere zal zien." God noemt Zijn volk "heilig volk", niet "apostolisch." De term "apostolisch" kwam later en wordt vaak misbruikt om onbijbelse praktijken te rechtvaardigen.

Een naam op een kerkgebouw die de Bijbel tegenspreekt, is een probleem. Jezus Christus zei in Mattheüs 16:18: "Op deze rots zal Ik Mijn gemeente bouwen." Het is Zijn gemeente, niet de onze. Als de naam op het gebouw Jezus Christus niet eert, moet deze veranderd worden.

De Nederlandse maatschappij

In Nederland zien we dit probleem ook. Veel kerken zijn meer bezig met het relevant blijven voor de cultuur dan met het trouw blijven aan de Schrift. Er zijn voorgangers die prachtige gebouwen hebben, dure auto's rijden, en luxe vakanties nemen onder het mom van "outreach", allemaal gefinancierd door de giften van hardwerkende gemeenteleden.

Sommige Nederlandse megakerken verzamelen miljoenen euro's per jaar, maar hoeveel daarvan gaat echt naar het werk van het Koninkrijk? Hoeveel gaat naar het helpen van armen, weduwen en wezen (Jakobus 1:27)? En hoeveel verdwijnt er in de zakken van de leiding?

We moeten ook kijken naar hoe kerken in Nederland omgaan met overheidssubsidies en belastingvoordelen. Worden deze geschenken gebruikt om Gods Woord te verkondigen, of om een comfortabel bestaan te financieren? Worden kerkeigendommen gebruikt voor Gods eer, of worden ze verhuurd aan organisaties die Gods normen tegenspreken, puur voor financieel gewin?

Wat Is de oplossing?

Terugkeer naar Bijbelse normen

Elke kerkgemeente, inclusief De Waarheid Gods, moet zichzelf continu afvragen: doen we dit volgens Gods Woord? Niet volgens traditie, niet volgens wat gemakkelijk is, niet volgens wat financieel voordelig is, maar volgens de Schrift.

Kolossenzen 3:17 zegt: "En al wat u doet, in woord of in werk, doet het alles in de Naam van de Heere Jezus, God, de Vader, dankende door Hem."

Transparantie in financiën

Kerkgemeenten moeten volledig transparant zijn over hoe geld wordt gebruikt. In de vroege gemeente in Handelingen deelden ze alles en waren ze open over de verdeling van middelen. Er is geen ruimte voor geheime bankrekeningen of onverklaarde uitgaven.

2 Corinthiërs 8:21 zegt: "Want wij voorzien in het goede, niet alleen voor de Heere, maar ook voor de mensen." Financiële integriteit moet zichtbaar zijn voor zowel God als mensen.

Voorgangers die werken

Kerken moeten stoppen met het onderhouden van luie voorgangers. Als Paulus werkte, kunnen moderne voorgangers dat ook. Dit betekent niet dat voorgangers niet ondersteund mogen worden, maar het betekent wel dat ze niet mogen leven als prinsen terwijl hun gemeente worstelt.

1 Corinthiërs 9:14 zegt weliswaar: "Zo heeft ook de Heere aan hen die het Evangelie verkondigen, bevolen van het Evangelie te leven." Maar Paulus voegt eraan toe in vers 15: "Ik echter heb van geen van deze dingen gebruikgemaakt."

Confrontatie van hebzucht

Gemeenteleden moeten de moed hebben om hebzuchtige voorgangers ter verantwoording te roepen. Dit is geen gebrek aan respect; dit is gehoorzaamheid aan God. Galaten 2:11 laat zien dat zelfs Paulus Petrus publiekelijk terechtwees toen hij fout zat.

Als je voorganger meer praat over geld dan over heiligheid, meer over zegen dan over bekering, meer over welvaart dan over wedergeboorte, dan is er een probleem.

Persoonlijke toewijding aan heiligheid

Romeinen 12:1 roept ons op: "Ik vermaan u dan, broeders, door de ontfermingen van God, dat u uw lichamen stelt tot een levend, heilig en Gode welgevallig offer, wat uw redelijke godsdienst is."

Dit betekent dat we ons vrijwillig moeten overgeven aan Gods wil, zelfs als dat betekent dat we in conflict komen met de overheid, met populaire meningen, of met religieuze leiders. God kwam niet om met hen overeenstemming te bereiken; Hij wil dat zij met Hem overeenstemming bereiken.

Het voorbeeld van trouw

In Openbaringen 3:14 staat: "En schrijf aan de engel van de gemeente in Laodicéa: Dit zegt de Amen, de getrouwe en waarachtige Getuige, het Begin van de schepping Gods."

Jezus Christus wordt hier "de Amen" genoemd, het laatste woord, het begin en het einde van alles. Als we iets beginnen, moeten we Gods goedkeuring hebben. Als we Gods goedkeuring niet hebben, maar wel de goedkeuring van iedereen anders, dan is het waardeloos.

Hij is de getrouwe en waarachtige Getuige. Je kunt geen betere getuige vinden dan de Amen. Hij is getrouw en waar, en het is onmogelijk voor God om te liegen (Hebreeën 6:18).

Praktische toepassing voor vandaag

Laten we heel praktisch worden. Als jij in een kerkgemeente zit waar:

• De voorganger leeft in luxe terwijl gemeenteleden financieel worstelen

• Er meer gepreekt wordt over geld dan over heiligheid

• Onbijbelse praktijken worden geaccepteerd vanwege financiële overwegingen

• De leiding niet transparant is over hoe geld wordt besteed

• Er compromissen worden gesloten met Gods Woord om mensen binnen te houden of geld binnen te krijgen

...dan moet je je serieus afvragen of dit Gods gemeente is of een bedrijf dat zich als gemeente voordoet.

De ultieme vraag

Waar komt jouw toewijding vandaan? Uit een liefde voor God en Zijn Woord, of uit gewoonte, traditie, of sociale druk? Want als je gouvernement, burgemeester, of welke autoriteit dan ook tegenspreekt in gehoorzaamheid aan God, zul je daarvan de consequenties dragen. Maar God kwam niet om met hen overeen te stemmen; Hij wil dat zij met Hem overeenstemmen.

Handelingen 5:29 zegt het zo: "Maar Petrus en de apostelen antwoordden en zeiden: Men moet Gode meer gehoorzaam zijn dan mensen."

Conclusie

Het probleem van geldliefde onder voorgangers is niet nieuw, maar het is wel gevaarlijk. Het ondermijnt de geloofwaardigheid van de gemeente, het leidt zielen weg van de waarheid, en het brengt Gods oordeel over hen die Zijn Woord verdraaien voor persoonlijk gewin.

De oplossing is eenvoudig, maar niet gemakkelijk: een radicale terugkeer naar Bijbelse normen in alles, in leer, in praktijk, in financiën, en in leiderschap. Dit betekent dat sommige populaire praktijken moeten worden opgegeven. Dit betekent dat sommige "succesvolle" modellen moeten worden verlaten. Dit betekent dat we misschien financiële kansen moeten laten liggen.

Maar zoals het voorbeeld aan het begin liet zien: €100.000 per maand is niets vergeleken met Gods goedkeuring. Zeven miljoen euro is waardeloos als je daarvoor Gods Woord moet verloochenen.

De vraag is niet of God jouw kerk respecteert, maar of jouw kerk God respecteert. Niet of God jouw prediking accepteert, maar of jouw prediking Gods Woord verkondigt zonder compromis. Niet of God jouw geldinzameling zegent, maar of jouw geldinzameling gebruikt wordt voor Zijn eer en niet voor menselijke hebzucht.

Laten we eindigen met de woorden van Mattheüs 6:24: "Niemand kan twee heren dienen, want hij zal òf de een haten en de ander liefhebben, òf de een aanhangen en de ander verachten. U kunt niet God dienen én de mammon."

De keuze is duidelijk. De weg is smal. Maar het is de enige weg die leidt tot eeuwig leven. Laten we, als kerkgemeenten en als individuele gelovigen, kiezen voor God boven geld, voor heiligheid boven gemak, en voor waarheid boven populariteit.

Want aan het einde van de dag, wanneer we voor Gods troon staan, zal Hij niet vragen hoeveel geld we vergaard hebben, hoe groot onze gebouwen waren, of hoe populair onze kerkgemeente was. Hij zal vragen: "Bent u Mij trouw gebleven?"

En dat, beste lezer, is de enige vraag die er werkelijk toe doet.