Waarom koos God Israël? Een Bijbels onderzoek.

Veel mensen vragen zich af: waarom heeft God uitgerekend het volk Israël uitgekozen? Waarom niet een ander volk, zoals Afrikanen, Aziaten of Europeanen? Dit is een vraag die door de eeuwen heen is gesteld en die vandaag nog steeds relevant is. In deze blog gaan we dieper in op deze keuze van God en wat de Bijbel hierover zegt. We zullen ook ingaan op een belangrijk onderwerp: zijn Joden vandaag automatisch beter of meer gezegend dan anderen? Het antwoord zal voor sommigen verrassend zijn.

De keuze van God: Niet gebaseerd op verdienste

Laten we beginnen met een belangrijk uitgangspunt: God koos Israël niet omdat zij beter, groter of wijzer waren dan andere volken. De Bijbel maakt dit kristalhelder:

"Want u bent een heilig volk voor de HEERE, uw God. De HEERE, uw God, heeft u uitverkoren om voor Hem een volk te zijn, dat Hem in het bijzonder toebehoort, uit alle volken die op de aardbodem zijn. Niet omdat u talrijker was dan alle volken, heeft de HEERE Zich aan u gehecht en u uitverkoren, u was immers het kleinste van alle volken, maar omdat de HEERE u liefhad en de eed wilde houden die Hij uw vaderen gezworen had." (Deuteronomium 7:6-8)

Excuus: "God koos Israël omdat ze het beste volk waren"

Dit is simpelweg niet waar. God zegt letterlijk dat Israël het kleinste van alle volken was. Stel je voor: een trainer die voor een belangrijk voetbaltoernooi niet het sterkste team kiest, maar juist het kleinste en zwakste. Waarom? Om te laten zien dat de overwinning niet afhangt van de kracht van het team, maar van de wijsheid en leiding van de trainer zelf.

Het begon met Abraham: Een man van geloof

Om te begrijpen waarom God Israël koos, moeten we teruggaan naar Abraham. God riep Abraham uit Ur van de Chaldeeën, een stad in het huidige Irak die bekend stond om afgoderij en heidense praktijken. Abraham was oorspronkelijk geen monotheïst, maar kwam uit een familie die andere goden diende (Jozua 24:2).

"De HEERE nu zei tegen Abram: Ga uit uw land, uit uw familie en uit het huis van uw vader, naar het land dat Ik u wijzen zal. En Ik zal u tot een groot volk maken, Ik zal u zegenen en uw naam groot maken; en wees een zegen! Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt, zal Ik vervloeken; en in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden." (Genesis 12:1-3)

Let op de laatste zin: "in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden." Dit is cruciaal. God koos Abraham, en daarmee zijn nakomelingen, Israël, niet om andere volken uit te sluiten, maar juist om alle volken te zegenen.

Abraham werd gekozen vanwege zijn bereidheid om God te gehoorzamen in blindelings vertrouwen, zelfs wanneer de weg onduidelijk was. Zijn geloof werd hem tot gerechtigheid gerekend (Genesis 15:6), en dit geloofspatroon zou kenmerkend worden voor Gods omgang met Zijn uitverkoren volk.

Abraham, Hagar en Sarah: Eén vader, twee zonen

De Bijbel vertelt ons over een belangrijk verhaal dat veel over Gods plan onthult. Abraham had twee zonen: Ismaël (van Hagar, de slavin) en Izak (van Sarah, de vrije vrouw).

"Want er staat geschreven dat Abraham twee zonen had, één van de slavin en één van de vrije vrouw. Maar hij die van de slavin was, is naar het vlees geboren, en hij die van de vrije vrouw was, door de belofte." (Galaten 4:22-23)

Dit is meer dan alleen een familie verhaal, het is een illustratie van Gods plan. Beide zonen hadden dezelfde vader (Abraham), beide waren bloedverwanten, maar God koos om Zijn verbond voort te zetten door de lijn van Izak. Waarom? Omdat Izak de zoon van de belofte was, geboren uit Gods wonderlijke ingreep, niet uit menselijke inspanning.

"Maar zoals toen hij die naar het vlees geboren was, hem vervolgde die naar de Geest geboren was, zo is het ook nu." (Galaten 4:29)

Vandaag de dag zijn de nakomelingen van Ismaël (die traditiegetrouw gezien worden als de Arabische volkeren) en de nakomelingen van Izak (het Joodse volk) nog steeds broers en zussen door bloedlijn. Ze hebben dezelfde voorvader: Abraham. Dit maakt de conflicten die we in de wereld zien des te tragischer, het is letterlijk familie die tegen familie vecht.

Waarom specifiek de nakomelingen van Abraham?

Excuus: "Het had elk volk kunnen zijn, de keuze was willekeurig"

Nee, de keuze was niet willekeurig, maar wel soeverein. God had een plan en Hij koos de lijn waardoor dit plan zou worden uitgevoerd. Van Abraham naar Izak, van Izak naar Jakob (later Israël genoemd), en van Jakob naar de twaalf stammen.

"Niet met uw vaderen heeft de HEERE dit verbond gesloten en deze eed gezworen, maar met ons, met ons die hier heden allen levend zijn." (Deuteronomium 5:3)

God sloot een verbond, een heilige overeenkomst. Denk aan het verbond zoals een huwelijk: de man kiest één specifieke vrouw, niet omdat andere vrouwen waardeloos zijn, maar omdat hij zijn hart aan haar heeft verpand. Zo koos God Israël om een verbondsrelatie mee aan te gaan.

De cruciale vraag: Zijn Joden beter dan anderen?

Nu komen we bij een van de belangrijkste vragen die de Bijbel behandelt. Zijn Joden automatisch beter dan andere volken? Zijn ze automatisch gered? Zijn ze verheven boven Palestijnen, Afrikanen, Europeanen of anderen?

De apostel Paulus, zelf een Jood, een Hebreeër van de Hebreeën, uit de stam van Benjamin (de stam die Israël hun eerste koning gaf), stelt deze vraag rechtstreeks:

"Wat dan? Zijn wij uitnemender? Geenszins, want wij hebben zowel Joden als Grieken al eerder beschuldigd dat zij allen onder de zonde zijn." (Romeinen 3:9)

Lees dat nog eens goed. Paulus, een Jood, zegt: "Geenszins!", absoluut niet! Joden zijn NIET beter dan anderen.

Hij gaat verder:

"Zoals geschreven staat: Er is niemand rechtvaardig, ook niet één. Er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt. Allen zijn afgeweken, samen zijn zij nutteloos geworden; er is niemand die goeddoet, er is er ook niet één." (Romeinen 3:10-12)

Excuus: "Joden zijn automatisch gezegend omdat ze uit Abraham stammen"

Dit is een gevaarlijke leugen. De Bijbel zegt duidelijk:

"Zoals het geschreven staat: Er is niemand rechtvaardig, ook niet één." (Romeinen 3:10)

Niemand, dat betekent ook geen Jood. De afstamming van Abraham redt niemand automatisch. Johannes de Doper waarschuwde de Joden al:

"En denk niet bij uzelf te kunnen zeggen: Wij hebben Abraham tot vader. Want ik zeg u dat God uit deze stenen kinderen voor Abraham kan verwekken." (Matteüs 3:9)

Dit is een harde waarheid die veel mensen niet willen horen: Joods zijn betekent niet automatisch gered zijn. Palestijns zijn betekent niet automatisch verloren zijn. Voor God staat iedereen op gelijke voet, allen zijn zondaars en allen hebben een Verlosser nodig.

Allen schuldig voor God

De Bijbel maakt het nog duidelijker:

"Maar wij weten dat alles wat de wet zegt, zij dit spreekt tot hen die onder de wet zijn, opdat elke mond gestopt worde en de hele wereld voor God verdoemelijk zij." (Romeinen 3:19)

Let op: "de hele wereld", niet alleen een deel, niet alleen niet-Joden, maar de hele wereld staat schuldig voor God. Dit omvat:

• Joden

• Palestijnen

• Europeanen

• Afrikanen

• Aziaten

• Ieder mens op aarde

Wanneer we naar conflicten in de wereld kijken, of het nu gaat om spanningen in het Midden-Oosten, racisme in Europa, of welk conflict dan ook, moeten we beseffen dat alle partijen schuldig zijn voor God. Niemand kan wijzen naar de ander en zeggen: "Ik ben beter."

Het doel van de verkiezing: Licht voor de volken

God koos Israël met een missie. Ze moesten een koninkrijk van priesters zijn, een heilig volk dat Gods karakter zou weerspiegelen naar de wereld:

"U nu, als u aandachtig naar Mijn stem luistert en Mijn verbond in acht neemt, dan zult u uit alle volken Mijn persoonlijk eigendom zijn, want de hele aarde is van Mij. U zult voor Mij een koninkrijk van priesters en een heilig volk zijn." (Exodus 19:5-6)

Priesters zijn tussenpersonen. Ze staan tussen God en de mensen. Israël moest dus de hele wereld naar God toe leiden. Hun uitverkiezing was functioneel, niet discriminerend, zij waren uitgekozen om te dienen, niet om te heersen of om zich verheven te voelen boven anderen.

Illustratie: Stel je voor dat een school één klas uitkiest om een speciaal project te doen over milieubewustzijn. Deze klas wordt speciaal getraind, krijgt extra aandacht en moet daarna de rest van de school inspireren en onderwijzen. De klas is niet beter dan andere klassen, maar is uitgekozen voor een specifieke taak ten behoeve van de hele school.

Wie staat aan de kant van de Heer?

In deze tijd, waarin we getuige zijn van conflicten over de hele wereld, roept God ons op om niet partij te kiezen voor mensen of naties, maar om te kiezen voor Zijn Woord en Zijn waarheid. In het Oude Testament, toen Israël een gouden kalf aanbad, stelde Mozes een cruciale vraag:

"Toen stond Mozes in de poort van het kamp en zei: Wie is er voor de HEERE? Kom hierheen, tot mij!" (Exodus 32:26)

Let op wat Mozes NIET zei. Hij zei niet: "Wie is er voor Israël?" Hij zei niet: "Wie is er tegen onze vijanden?" Hij vroeg: "Wie is er voor de HEERE?"

Wanneer we naar conflicten kijken, of het nu gaat om Israël en Palestina, of andere spanningen in de wereld, zijn we vaak geneigd om een kant te kiezen op basis van politiek, etniciteit, of emotie. Maar God roept ons op om Zijn kant te kiezen, en dat betekent dat we trouw blijven aan Zijn Woord, zelfs als dat betekent dat we beide partijen moeten corrigeren.

Excuus: "Als ik Israël steun, zal God mij zegenen"

Dit is een misvatting. God zegent gehoorzaamheid aan Zijn Woord, niet blinde steun aan een natie. Als Israël handelt in strijd met Gods geboden (bijvoorbeeld door onschuldigen te doden of wraak te nemen voorbij wat rechtvaardig is), dan moeten we dat benoemen. Hetzelfde geldt voor elke andere natie of groep.

"Wie is er voor de HEERE?", Dit is de enige vraag die ertoe doet. Niet: wie is er voor dit volk of dat volk, maar wie staat aan Gods kant?

God kijkt niet naar aanzien des persoons

Een van de meest fundamentele waarheden over God is dat Hij geen onderscheid maakt tussen mensen op basis van hun afkomst:

"Want God doet niet aan partijdigheid." (Romeinen 2:11)

Dit betekent dat:

• Het leven van een Jood is niet meer waard dan het leven van een Palestijn

• Het leven van een Europeaan is niet meer waard dan het leven van een Afrikaan

• Het leven van een rijke is niet meer waard dan het leven van een arme

Wanneer we denken dat God een bepaalde groep mensen meer waardeert dan een andere, dan maken we God tot iemand die onderscheid maakt op basis van afkomst, iets wat Hij absoluut niet doet. In onze Nederlandse samenleving, waar we vaak te maken hebben met vooroordelen en discriminatie op basis van afkomst, moeten we dit principe vasthouden: voor God zijn alle mensen gelijk geschapen en gelijk waardevol.

"Toen deed Petrus zijn mond open en zei: Waarlijk, ik bemerk dat God geen partijdigheid doet, maar dat in elk volk wie Hem vreest en gerechtigheid doet, Hem welgevallig is." (Handelingen 10:34-35)

Wat betekent neutraliteit in conflicten?

Neutraliteit betekent niet dat je geen mening hebt. Het betekent dat je weigert om automatisch één kant te kiezen puur op basis van etniciteit, nationaliteit of emotie. In plaats daarvan beoordeel je elke situatie op basis van Gods Woord.

Wanneer we zien dat onschuldigen lijden, aan welke kant dan ook, moeten we daar tegen spreken. Wanneer we zien dat mensen zich wreed gedragen, wie ze ook zijn, moeten we dat veroordelen. Niet omdat we tegen een bepaald volk zijn, maar omdat we voor God en Zijn gerechtigheid zijn.

Illustratie: Stel je voor dat twee kinderen ruzie hebben. Als ouder kies je niet automatisch de kant van je eigen kind als hij of zij in de fout is gegaan. Je probeert eerlijk te zijn en beide kinderen te helpen om het goede te doen. Zo moeten wij als gelovigen ook naar conflicten kijken, niet met blinde loyaliteit, maar met een zoektocht naar waarheid en gerechtigheid.

Gods verbond en Zijn onveranderlijke trouw

Een belangrijk aspect van Gods keuze is Zijn trouw aan Zijn beloften. God beloofde Abraham nakomelingen en een land, en God houdt altijd Zijn beloften:

"God is geen mens, dat Hij zou liegen, geen mensenkind, dat Hij spijt zou krijgen. Zou Hij iets zeggen en het niet doen, spreken en het niet waar maken?" (Numeri 23:19)

Excuus: "God heeft Israël verworpen vanwege hun ongehoorzaamheid, dus de verkiezing is voorbij"

De apostel Paulus behandelt deze vraag direct in het Nieuwe Testament:

"Ik zeg dan: Heeft God Zijn volk dan verstoten? Volstrekt niet! Want ook ik ben een Israëliet, uit het nageslacht van Abraham, uit de stam Benjamin. God heeft Zijn volk niet verstoten dat Hij van tevoren gekend heeft." (Romeinen 11:1-2)

Ja, Israël heeft vaak gefaald. Maar Gods verkiezing is niet gebaseerd op hun perfectie, maar op Zijn genade en trouw. Net zoals een vader zijn kind niet verstoot wanneer het fouten maakt, zo blijft God trouw aan Zijn verbond met Israël, ondanks hun ongehoorzaamheid.

Echter, en dit is cruciaal, trouw aan het verbond betekent niet dat individuele Joden automatisch gered zijn zonder geloof en bekering.

De noodzaak van bekering voor iedereen

Hier komt de kern van de boodschap: iedereen moet zich bekeren. Niet alleen niet-Joden, niet alleen Palestijnen, niet alleen Europeanen, maar ook Joden.

"En Hij heeft ons geboden aan het volk te prediken en te betuigen dat Hij het is Die door God aangesteld is tot Rechter van levenden en doden." (Handelingen 10:42)

Bekering betekent dat je:

1. Erkent dat je een zondaar bent (Romeinen 3:23)

2. Je afkeert van je zonden (Handelingen 3:19)

3. Gelooft in Jezus Christus als je Verlosser (Handelingen 16:31)

4. Gedoopt wordt in de naam van Jezus Christus (Handelingen 2:38)

5. Vervuld wordt met de Heilige Geest (Handelingen 2:4)

6. Leeft volgens Gods geboden (Johannes 14:15)

Dit geldt voor IEDEREEN, zonder uitzondering. Je kunt niet zeggen: "Ik ben Jood, dus ik hoef niet te bekeren." Je kunt ook niet zeggen: "Ik ben gedoopt als baby, dus ik ben gered." Persoonlijke bekering is absoluut noodzakelijk.

"Jezus antwoordde en zei tegen hem: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als iemand niet opnieuw geboren wordt, kan hij het Koninkrijk van God niet zien." (Johannes 3:3)

Waarom niet Afrika, Azië of Europa?

Nu komen we terug bij de oorspronkelijke vraag: waarom niet een Afrikaans, Aziatisch of Europees volk?

Het antwoord ligt in Gods soevereine verkiezing én in Zijn universele plan. Let op wat de Bijbel zegt over Gods liefde voor álle volken:

"Want God heeft de wereld zo liefgehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft." (Johannes 3:16)

"De wereld", niet alleen Israël. "Ieder", niet alleen Joden.

Gods keuze voor Israël betekende nooit dat Hij andere volken minder liefhad of uitsloot. Integendeel, vanaf het begin was het plan dat door Israël alle volken gezegend zouden worden. Dit zien we vervuld in Jezus Christus, die uit de stam van Juda kwam (Openbaring 5:5), maar die kwam om de hele wereld te redden.

Illustratie: Denk aan elektriciteit die een hele stad moet verlichten. De energie moet ergens beginnen, bij één centrale krachtbron, door één hoofdleiding. Vanaf die ene leiding vertakt het zich naar alle wijken, straten en huizen. Zo koos God één volk als "hoofdleiding" voor Zijn openbaring, maar met als doel om uiteindelijk de hele wereld te bereiken.

De positie van andere volken in Gods plan

Excuus: "Als God Israël koos, betekent dat dat andere volken tweederangs zijn"

Dit is een misvatting. Kijk naar de volgende verzen:

"Is de HEERE soms alleen de God van de Joden? Is Hij niet ook de God van de heidenen? Ja, ook van de heidenen." (Romeinen 3:29)

"Hierin is geen onderscheid tussen Jood en Griek, want Hij is Heere van allen en is rijk voor allen die Hem aanroepen." (Romeinen 10:12)

In Christus worden alle verschillen overwonnen:

"Hierin is geen Griek en Jood, besnijdenis en onbesnijdenis, barbaar en Scyth, slaaf en vrije, maar Christus is alles en in allen." (Kolossenzen 3:11)

De verkiezing van Israël was het middel, niet het doel. Het doel was en is altijd geweest: de redding van alle mensen die geloven, ongeacht hun etnische achtergrond.

De betekenis van Israëls geschiedenis

Waarom liet God Israël zoveel meemaken? Slavernij in Egypte, de wildernis, de verovering van Kanaän, ballingschap in Babel, de terugkeer, de Romeinse overheersing, allemaal gedocumenteerd in de Bijbel.

Deze geschiedenis diende als een levend lesboek voor de hele mensheid. Door Israëls verhaal leren wij:

1. Gods trouw; ondanks het falen van mensen blijft God Zijn beloften nakomen

2. De gevolgen van ongehoorzaamheid; Israël werd gestraft wanneer ze afgodendienst bedreven

3. De kracht van berouw; telkens wanneer Israël zich bekeerde, verloste God hen

4. De belofte van een Verlosser; door de profeten verkondigde God een komende Messias

5. De universaliteit van zonde; zelfs Gods uitverkoren volk faalde, wat bewijst dat alle mensen een Verlosser nodig hebben

"Want alles wat vroeger geschreven is, is tot onze lering geschreven, opdat wij door de volharding en door de vertroosting van de Schriften hoop zouden hebben." (Romeinen 15:4)

Jezus Christus: Het hoogtepunt van Gods plan

De verkiezing van Israël vindt zijn hoogtepunt in Jezus Christus. Hij werd geboren als Jood, uit de lijn van David, precies zoals geprofeteerd:

"Maar u, Bethlehem-Efratha, te klein om onder de stammen van Juda te zijn, uit u zal Mij voortkomen Die een Heerser zal zijn in Israël; Zijn oorsprong is van oudsher, van de dagen der eeuwigheid." (Micha 5:1)

Jezus Christus kwam eerst naar "de verloren schapen van het huis Israëls" (Matteüs 15:24), maar Zijn missie was universeel:

"En Ik heb nog andere schapen, die niet van deze stal zijn; ook die moet Ik leiden en zij zullen naar Mijn stem horen; en er zal één kudde zijn en één Herder." (Johannes 10:16)

Excuus: "Het Evangelie is alleen voor de Joden bedoeld"

Dit wordt weerlegd door de Grote Opdracht:

"Ga dan heen, maak al de volken tot discipelen en doop hen in de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, en leer hun alles onderhouden wat Ik u bevolen heb." (Matteüs 28:19-20)

"Al de volken", zonder uitzondering. In de vroege kerk zien we hoe God dit bevestigt door ook niet-Joden met de Heilige Geest te vullen (Handelingen 10), waarmee Hij duidelijk maakt dat redding voor iedereen toegankelijk is die gelooft.

Wat betekent dit voor de Joden nu?

De positie van het Joodse volk vandaag is een onderwerp dat veel discussie oproept. Wat zegt de Bijbel?

Gods beloften blijven staan:

"Want de genadegaven en de roeping van God zijn onberouwelijk." (Romeinen 11:29)

God heeft Zijn volk niet verstoten. Paulus gebruikt de illustratie van de olijfboom in Romeinen 11:17-24. Israël is de natuurlijke tak, en niet-Joodse gelovigen zijn ingeënte takken. Beide delen in dezelfde wortel (de beloften aan Abraham), en beide zijn afhankelijk van Gods genade.

De noodzaak van geloof in Christus:

Echter, redding komt alleen door geloof in Jezus Christus, ook voor Joden:

"Jezus zei tegen hem: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij." (Johannes 14:6)

Het Joodse volk heeft een bijzondere plaats in Gods heilsgeschiedenis, maar individuele redding vereist persoonlijk geloof in Jezus Christus als de Messias. Etnische afstamming alleen is niet voldoende voor redding.

"Want niet allen die afstammen van Israël, zijn Israël. Ook niet omdat zij het nageslacht van Abraham zijn, zijn allen kinderen, maar: In Izak zal voor u een nageslacht genoemd worden. Dat wil zeggen: niet de kinderen naar het vlees zijn kinderen van God, maar de kinderen van de belofte worden gerekend als het nageslacht." (Romeinen 9:6-8)

Dit betekent dat een Jood die Jezus Christus als Messias verwerpt, niet gered is, ongeacht zijn afstamming. En het betekent dat een niet-Jood die Jezus Christus als Heer en Verlosser aanneemt, volkomen gered is, ongeacht zijn gebrek aan Joodse afstamming.

De gevaren van eenzijdige steun

In onze tijd zien we vaak dat christenen onvoorwaardelijk één kant kiezen in conflicten, met name als het gaat om Israël. Sommigen denken dat ze Israël in alles moeten steunen om Gods zegen te ontvangen. Dit is een gevaarlijke denkfout om verschillende redenen:

Het maakt mensen tot afgoden

Wanneer we een natie of volk boven Gods geboden plaatsen, maken we van dat volk een afgod. God vraagt ons om Hem te volgen, niet om blind een menselijke natie te steunen.

Het ontkent de realiteit van zonde

Alle mensen zijn zondaars, ook Joden, ook Israëlieten. Wanneer we weigeren om zonde bij naam te noemen omdat het "Gods uitverkoren volk" betreft, ontkennen we de Bijbelse waarheid dat "er niemand rechtvaardig is, ook niet één" (Romeinen 3:10).

Het schaadt ons getuigenis

Wanneer de wereld ziet dat christenen onrecht goedpraten zolang het maar door de "juiste" groep wordt gedaan, ondermijnt dat ons getuigenis. We moeten voor gerechtigheid staan, ongeacht wie er betrokken is.

"Wie de goddeloze rechtvaardigt en wie de rechtvaardige veroordeelt, zij zijn de HEERE beiden een gruwel." (Spreuken 17:15)

Oorlog en conflict in Bijbels perspectief

De Bijbel profeteert over oorlogen in de eindtijd:

"En u zult horen van oorlogen en geruchten van oorlogen. Zie toe dat u niet verschrikt wordt, want al deze dingen moeten geschieden, maar het einde is er nog niet. Want volk zal opstaan tegen volk en koninkrijk tegen koninkrijk." (Matteüs 24:6-7)

Dit betekent dat conflicten tussen volkeren, inclusief conflicten in het Midden-Oosten, deel uitmaken van Bijbelse profetie. Maar profetie vervullen betekent niet dat de handelingen gerechtvaardigd zijn of dat we één kant moeten kiezen.

Excuus: "Als de Bijbel zegt dat er oorlogen zullen zijn, dan is dit Gods wil en moeten we het steunen"

Dit is een gevaarlijke redenering. Ja, de Bijbel profeteert oorlogen. Maar de Bijbel profeteert ook afval van het geloof (2 Thessalonicenzen 2:3), betekent dat dan dat we afval moeten steunen? Natuurlijk niet. Profetie beschrijft wat er zal gebeuren, niet wat we moeten goedkeuren.

God haat geweld en onrecht:

"De HEERE beproeft de rechtvaardige en de goddeloze, maar wie geweld liefheeft, haat Zijn ziel." (Psalm 11:5)

Onze roeping als gelovigen is om vrede na te jagen, niet om oorlog te verheerlijken:

"Zalig zijn de vreedzamen, want zij zullen zonen van God genoemd worden." (Matteüs 5:9)

De vrees des Heren: De basis van wijsheid

In al deze discussies over wie gelijk heeft en wie ongelijk, vergeten we vaak de belangrijkste vraag: vrezen wij God?

"Zie, de vreze des HEEREN, dat is wijsheid; van het kwaad wijken is verstand." (Job 28:28)

Vrees des Heren betekent niet dat we bang voor Hem zijn, maar dat we:

• Respect hebben voor Zijn gezag

• Gehoorzaam zijn aan Zijn geboden

• Ons realiseren dat we verantwoording aan Hem moeten afleggen

• Zijn oordeel meer vrezen dan de mening van mensen

Helaas zien we in onze tijd, ook in Nederland, dat vrees des Heren zeldzaam is geworden. Veel kerken tolereren zonden die de Bijbel duidelijk veroordeelt. Veel gelovigen laten hun politieke overtuiging zwaarder wegen dan Gods Woord. En veel mensen die zich christen noemen, leven alsof God niet bestaat.

"En zij zullen hun oren van de waarheid afkeren en zich tot fabels wenden." (2 Timoteüs 4:4)

Fabels zijn verhalen die mensen hebben bedacht en die van generatie op generatie worden doorgegeven, zonder Bijbelse grondslag. In onze tijd zijn er veel "christelijke" fabels:

• "Je hoeft niet gedoopt te worden om gered te zijn"

• "Het maakt niet uit hoe je leeft, zolang je maar gelooft"

• "Alle wegen leiden naar God"

• "Als je maar een goed mens bent, kom je wel in de hemel"

• "God is alleen liefde en zal niemand straffen"

Dit zijn allemaal leugens die mensen willen geloven omdat ze makkelijker zijn dan de waarheid. Maar de Bijbel zegt:

"Ga in door de nauwe poort; want de poort is wijd en de weg is breed die naar het verderf leidt, en velen zijn er die daardoor ingaan. Want de poort is nauw en de weg is smal die naar het leven leidt, en weinigen zijn er die hem vinden." (Matteüs 7:13-14)

Praktische lessen voor ons vandaag

Wat kunnen wij, als kerkgemeente De Waarheid Gods in Nederland, leren van deze waarheid?

Genade, niet verdienste

Net zoals Israël niet gekozen werd vanwege hun verdienste, zo worden wij ook niet gered door onze eigen goede werken:

"Want uit genade bent u zalig geworden, door het geloof, en dat niet uit uzelf: het is de gave van Gods; niet uit de werken, opdat niemand roemt." (Efeze 2:8-9)

In onze Nederlandse context, waar we vaak te maken hebben met een prestatiecultuur en waar zelfredzaamheid hoog gewaardeerd wordt, is dit een radicale boodschap: redding is een geschenk, geen verdienste. Je kunt het niet kopen, niet verdienen, niet afdwingen.

Roeping om te dienen

Israël werd geroepen als koninkrijk van priesters. Wij, als gelovigen, hebben een vergelijkbare roeping:

"Maar u bent een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilig volk, een volk dat God Zich tot Zijn eigendom maakte, opdat u de deugden zou verkondigen van Hem, Die u uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht." (1 Petrus 2:9)

We zijn niet geroepen om trots te zijn op onze positie, maar om nederig te dienen en Gods waarheid te delen met een wereld die Hem nodig heeft. Dit betekent dat we de moed moeten hebben om waarheid te spreken, zelfs wanneer die waarheid onpopulair is.

Eenheid in verscheidenheid

In Nederland leven we in een multiculturele samenleving. Als kerk moeten we begrijpen dat Gods liefde geen grenzen kent. Of iemand nu Nederlandse, Marokkaanse, Surinaamse, Turkse, Poolse, of welke achtergrond dan ook heeft, in Christus zijn we één:

"U allen die in Christus gedoopt bent, hebt u met Christus bekleed. Daarin is geen Jood of Griek, daarin is geen slaaf of vrije, daarin is geen man en vrouw, want u bent allen één in Christus Jezus." (Galaten 3:27-28)

Dit betekent praktisch dat we in onze gemeenten mensen van alle achtergronden moeten verwelkomen met dezelfde liefde en hetzelfde respect. We mogen niet discrimineren op basis van huidskleur, afkomst, of sociale status. Voor God zijn we allemaal gelijk, allemaal zondaars die genade nodig hebben.

Respect voor Gods heilsgeschiedenis

We moeten het Joodse volk respecteren vanwege hun unieke rol in Gods plan. Anti-semitisme is onverenigbaar met het christelijk geloof. God zei tegen Abraham:

"Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt, zal Ik vervloeken." (Genesis 12:3)

Tegelijkertijd betekent respect niet dat we de noodzaak van het Evangelie voor alle mensen, inclusief Joden, ontkennen. En het betekent ook niet dat we zonde goedpraten, ongeacht wie het pleegt.

Neutraliteit in conflicten

Als christenen in Nederland worden we vaak geconfronteerd met polarisatie, of het nu gaat om internationale conflicten, politieke kwesties, of sociale vraagstukken. Onze roeping is om niet automatisch één kant te kiezen op basis van emotie of traditie, maar om Gods Woord als maatstaf te gebruiken.

Dit betekent praktisch:

• We veroordelen onrecht, ongeacht wie het pleegt

• We staan op voor de zwakken en onderdrukten

• We spreken waarheid, ook als die ongemakkelijk is

• We weigeren om mensen te haten, ook al haten we hun zonden

De urgentie van bekering

Het belangrijkste dat we moeten beseffen is dat iedereen, absoluut iedereen, bekering nodig heeft. Niet alleen "slechte mensen", niet alleen ongelovigen, maar ook religieuze mensen die denken dat ze goed bezig zijn.

"Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als iemand niet opnieuw geboren wordt, kan hij het Koninkrijk van God niet zien." (Johannes 3:3)

In Nederland zijn er miljoenen mensen die gedoopt zijn als baby, die kerklid zijn, die misschien zelfs regelmatig naar de kerk gaan, maar die nooit echt bekeerd zijn. Ze hebben nooit persoonlijk Jezus Christus als Heer aangenomen, ze zijn nooit in water gedoopt als gelovige, ze zijn nooit vervuld met de Heilige Geest. Deze mensen zijn religieus, maar verloren.

Waarom juist het Joodse volk? Een samenvatting

Laten we de vraag nu volledig beantwoorden: waarom koos God specifiek het Joodse volk?

1. Soevereine keuze; God heeft het recht om te kiezen wie en wat Hij wil. "Heeft de pottenbakker niet macht over het leem?" (Romeinen 9:21)

2. Om getrouw te blijven aan Zijn belofte aan Abraham; God beloofde Abraham een groot nageslacht, en God houdt Zijn beloften.

3. Om alle volken te zegenen; Israël was het kanaal, niet de eindbestemming. Door hen zou de Messias komen die de hele wereld zou redden.

4. Om Zijn trouw te demonstreren; Ondanks Israëls falen bleef God trouw, wat ons hoop geeft dat Hij ook trouw aan ons is.

5. Om een historisch getuigenis te creëren; De geschiedenis van Israël, vastgelegd in de Bijbel, is een blijvend getuigenis van Gods handelen met mensen.

6. Om Zijn universele plan te ontvouwen; Door één specifiek volk te kiezen, kon God Zijn openbaring systematisch en controleerbaar door de geschiedenis heen laten ontwikkelen, culminerend in de komst van Christus.

7. Om te bewijzen dat redding niet afhankelijk is van afkomst; Door een volk te kiezen en dan te laten zien dat ook dat volk zondigt en bekering nodig heeft, maakt God duidelijk dat niemand gered wordt door wie ze zijn, maar alleen door wat Christus heeft gedaan.

De verkiezing in perspectief

Het is belangrijk om te begrijpen dat Gods verkiezing van Israël nooit bedoeld was om andere volken uit te sluiten of minderwaardig te verklaren. Integendeel:

God schiep alle mensen naar Zijn beeld:

"En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen." (Genesis 1:27)

God wil dat alle mensen gered worden:

"Die wil dat alle mensen behouden worden en tot kennis van de waarheid komen." (1 Timoteüs 2:4)

God kijkt niet naar uiterlijke zaken:

"Toen zei de HEERE tegen Samuël: Let niet op zijn uiterlijk en op zijn grote gestalte, want Ik heb hem verworpen. Want het is niet zoals de mens het ziet: de mens kijkt naar wat voor ogen is, maar de HEERE kijkt naar het hart." (1 Samuël 16:7)

De verkiezing van Israël was dus niet een uiting van voorkeursbehandeling, maar van strategische missie. Net zoals een generaal één divisie kiest voor een cruciale operatie die de hele oorlog kan winnen, zo koos God één volk voor een missie die uiteindelijk alle volken zou redden.

Veelvoorkomende misvattingen weerlegd

Misvatting: "Israëlieten zijn automatisch gered omdat ze Joden zijn"

Bijbelse weerlegging: Johannes de Doper waarschuwde: "En denk niet bij uzelf te kunnen zeggen: Wij hebben Abraham tot vader. Want ik zeg u dat God uit deze stenen kinderen voor Abraham kan verwekken." (Matteüs 3:9)

Redding is altijd door geloof geweest, nooit door afstamming alleen. Alle Joden die gestorven zijn zonder geloof in de Messias, of ze nu voor of na de komst van Christus leefden, zijn verloren, ongeacht hun afstamming van Abraham.

Misvatting: "Niet-Joden zijn tweederangs gelovigen"

Bijbelse weerlegging: Petrus leerde: "En God, Die de harten kent, heeft voor hen getuigd door hun de Heilige Geest te geven, zoals ook aan ons. En Hij heeft geen onderscheid gemaakt tussen ons en hen, want Hij heeft hun harten gereinigd door het geloof." (Handelingen 15:8-9)

In de vroege kerk waren er Joodse gelovigen die dachten dat niet-Joden eerst Joods moesten worden (besneden moesten worden, de Joodse wetten moesten houden) voordat ze echt gered konden zijn. God corrigeerde deze denkfout door ook niet-Joden met dezelfde Heilige Geest te vullen als Joden, zonder dat ze eerst Joodse gebruiken hoefden aan te nemen.

Misvatting: "Het Oude Testament is alleen voor Joden relevant"

Bijbelse weerlegging: "Elke Schrift is door God ingegeven en is nuttig om te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de gerechtigheid, opdat de mens Gods volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volkomen toegerust." (2 Timoteüs 3:16-17)

Het hele Oude Testament is Gods openbaring aan de mensheid, niet alleen aan Israël, en bevat lessen die relevant zijn voor alle gelovigen. Wanneer we het Oude Testament lezen, leren we over Gods karakter, Zijn heiligheid, Zijn gerechtigheid, Zijn genade, en Zijn plan voor de mensheid.

Misvatting: "God heeft Israël vervangen door de kerk"

Bijbelse weerlegging: Dit is de vervangingstheologie, die niet wordt ondersteund door de Schrift. Paulus is zeer duidelijk in Romeinen 11 dat God Israël niet heeft verworpen. De kerk is geen vervanging, maar een uitbreiding van Gods verbondsgemeenschap, waarin zowel Joodse als niet-Joodse gelovigen samen delen in de beloften van God.

Misvatting: "Als je Israël niet steunt, vervloekt God je"

Bijbelse weerlegging: De belofte "Ik zal zegenen wie u zegenen" (Genesis 12:3) betekent niet dat we alles wat moderne Israël doet moeten goedkeuren. Het betekent dat we het Joodse volk moeten respecteren en liefhebben, maar niet dat we zonde moeten goedpraten. Sterker nog, echte liefde betekent dat je iemand corrigeert wanneer hij of zij fout zit.

"Wie zijn naaste liefheeft, spreekt hem eerlijk toe." (Spreuken 27:5-6, vrije vertaling)

Misvatting: "Je moet je niet bemoeien met politiek of conflicten"

Bijbelse weerlegging: De Bijbel roept ons op om voor gerechtigheid te staan:

"Hij heeft u, mens, bekendgemaakt wat goed is. En wat vraagt de HEERE van u, dan recht te doen, goedertierenheid lief te hebben en ootmoedig te wandelen met uw God?" (Micha 6:8)

Dit betekent niet dat we politiek activist moeten worden, maar het betekent wel dat we niet stilletjes moeten toekijken bij onrecht. We moeten spreken wanneer mensen lijden, ongeacht wie ze zijn of aan welke kant ze staan.

De boodschap voor onze tijd

Wat betekent dit alles voor ons in de 21e eeuw, hier in Nederland?

Voor niet-Joodse gelovigen:

1. Wees dankbaar; We delen in de rijkdom van beloften die oorspronkelijk aan Israël gegeven werden (Romeinen 11:17).

2. Wees nederig; We staan door genade, niet door verdienste (Romeinen 11:20). We hebben geen reden om trots te zijn of om op anderen neer te kijken.

3. Evangeliseer; De opdracht om het Evangelie te verspreiden geldt voor alle volken, inclusief het Joodse volk. Echte liefde voor Joden betekent dat we hen de waarheid vertellen over Jezus Christus de Messias.

4. Herken Gods trouw; Als God trouw blijft aan Israël ondanks hun falen, zal Hij ook trouw aan ons zijn wanneer wij falen maar in geloof volharden.

5. Verwerp discriminatie; We mogen niemand discrimineren op basis van afkomst, huidskleur, of sociale status. In Christus zijn we allemaal gelijk.

6. Sta op voor gerechtigheid; We moeten onrecht veroordelen, ongeacht wie het pleegt. We mogen niet één volk boven het andere plaatsen.

Voor Joodse mensen:

1. Herken de Messias; Jezus Christus is de vervulling van alle profetieën over de komende Verlosser (Lucas 24:44). De profeten spraken over Hem, de Psalmen zongen over Hem, en de offers wezen naar Hem.

2. Persoonlijk geloof is noodzakelijk; Etnische afstamming alleen is niet genoeg; ieder mens moet persoonlijk tot geloof komen. Je kunt niet op de verdiensten van Abraham leunen. Je hebt je eigen relatie met God nodig.

3. Gods beloften blijven staan; God is niet klaar met het Joodse volk; Hij heeft nog steeds een plan met hen. Maar dat plan vereist bekering en geloof in Jezus Christus de Messias.

4. Bekeer je; Dit is de oproep die voor alle mensen geldt, ook voor Joden: bekeer u van uw zonden, geloof in Jezus Christus, word gedoopt in Zijn naam, en ontvang de Heilige Geest.

Voor alle mensen:

1. Erken je zondigheid; "Er is niemand rechtvaardig, ook niet één" (Romeinen 3:10). Dit geldt voor jou, ongeacht wie je bent of waar je vandaan komt.

2. Zoek God met je hele hart; "U zult Mij zoeken en vinden, wanneer u naar Mij zult vragen met uw hele hart" (Jeremia 29:13).

3. Gehoorzaam het Evangelie; Bekering is niet optioneel. Het is de enige weg naar redding.

"Want het Evangelie is een kracht van God tot behoud voor een ieder die gelooft, eerst voor de Jood, en ook voor de Griek." (Romeinen 1:16)

De urgentie van de boodschap

We leven in een tijd waarin veel mensen religieus zijn, maar weinig mensen echt bekeerd zijn. Er zijn miljoenen mensen die denken dat ze christen zijn omdat ze:

• Gedoopt zijn als baby

• Naar de kerk gaan

• In een christelijk land zijn geboren

• Goede dingen doen

• In God geloven

Maar de Bijbel is duidelijk: dit is niet genoeg. Je moet opnieuw geboren worden:

"Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als iemand niet opnieuw geboren wordt, kan hij het Koninkrijk van God niet zien." (Johannes 3:3)

Opnieuw geboren worden betekent:

1. Je oude leven van zonde achter je laten

2. Geloven in Jezus Christus als je persoonlijke Verlosser

3. Gedoopt worden in water in de naam van Jezus Christus

4. Vervuld worden met de Heilige Geest (met het bewijs van spreken in nieuwe tongen)

5. Een nieuw leven leiden in gehoorzaamheid aan Gods Woord

Dit is geen optie, het is een gebod:

"En Petrus zei tegen hen: Bekeer u en laat ieder van u zich dopen in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving van uw zonden; en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen." (Handelingen 2:38)

De realiteit van het oordeel

Veel mensen willen niet horen over hel en oordeel. Ze willen alleen horen over Gods liefde. Maar echte liefde waarschuwt voor gevaar. Als je van iemand houdt en je ziet dat ze op een levensgevaarlijk pad lopen, waarschuw je hen, ook al vinden ze dat vervelend.

Jezus Christus sprak meer over de hel dan over de hemel. Waarom? Omdat Hij ons liefhad en ons wilde waarschuwen:

"En vrees niet voor hen die het lichaam doden en de ziel niet kunnen doden; maar vrees Hem veeleer Die zowel ziel als lichaam in de hel kan verderven." (Matteüs 10:28)

De hel is echt. Het is een plaats van eeuwige scheiding van God, een plaats van lijden en berouw. En het ergste is: het duurt voor altijd. Er is geen tweede kans na de dood. Je beslist hier en nu waar je de eeuwigheid doorbrengt.

"En zoals het de mensen beschikt is om eenmaal te sterven en daarna het oordeel..." (Hebreeën 9:27)

Dit is waarom we zo urgent zijn met de boodschap van het Evangelie. Dit is waarom we niet kunnen zwijgen. Dit is waarom we zelfs onpopulaire waarheden moeten spreken. Want we houden van mensen en we willen niet dat ze verloren gaan.

Conclusie: Gods wijze plan

Waarom koos God Israël? Omdat Hij een plan had dat groter was dan één volk, één tijd of één plaats. Hij koos Israël als startpunt van een missie die de hele wereld zou omvatten.

Stel je een druppel voor die in een meer valt. De plek waar de druppel het water raakt, is klein en specifiek, maar de golven verspreiden zich in steeds grotere kringen over het hele oppervlak. Zo was Israël het punt van impact waar Gods openbaring de geschiedenis raakte, maar de golven, de zegen, waren altijd bedoeld om uit te waaien over alle volken.

God discrimineert niet. Hij houdt van alle mensen, van elke natie, taal en volk:

"Daarna zag ik, en zie, een grote menigte die niemand tellen kon, uit alle volken, stammen, natiën en talen, stond voor de troon en voor het Lam, gekleed in witte gewaden en met palmtakken in hun handen. En zij riepen met luide stem: De zaligheid behoort onze God toe, Die op de troon zit, en het Lam!" (Openbaring 7:9-10)

Gods keuze voor Israël was niet om anderen uit te sluiten, maar om uiteindelijk iedereen te kunnen includeren die gelooft. In een tijd waarin veel mensen worstelen met identiteit, afkomst en gelijkwaardigheid, is deze boodschap bevrijdend: in Christus zijn we allemaal gelijk, allemaal geliefd, en allemaal geroepen.

Maar deze gelijkheid betekent ook gelijke verantwoordelijkheid: we moeten allemaal bekeren, allemaal gehoorzamen, allemaal ons kruis opnemen en Jezus Christus volgen. Er is geen makkelijke weg, geen koninklijke route, geen speciale behandeling voor bepaalde groepen.

De vraag is niet: "Waarom koos God niet mijn volk?" De vraag is: "Aanvaard ik de uitnodiging die God, door Israël en door Christus, aan alle volken geeft?"

"Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft." (Johannes 3:16)

Dit is de kern: Gods liefde voor de hele wereld. Israël was het middel. Christus is de weg. En de uitnodiging geldt voor iedereen, Jood en niet-Jood, rijk en arm, blank en zwart, man en vrouw. Allen zijn welkom, maar allen moeten komen op Gods voorwaarden: door bekering, geloof, doop, en een leven van gehoorzaamheid.

De tijd is kort. Niemand weet wanneer Christus zal terugkomen of wanneer jouw laatste ademtocht zal zijn. Daarom is er urgentie in deze boodschap: bekeer je vandaag. Niet morgen, niet volgende week, niet wanneer het beter uitkomt, maar nu.

"Zie, nu is het de welgevallige tijd; zie, nu is het de dag van de zaligheid." (2 Korintiërs 6:2)

Gebed en oproep

Hemelse Vader, we danken U voor Uw wijze plan. We danken U dat U Israël uitkoos, niet om anderen buitengesloten te houden, maar om alle mensen de weg naar U te wijzen. Help ons om Uw hart voor alle volken te begrijpen, om nederig te zijn over onze eigen positie, en om trouw het Evangelie te delen met iedereen die het nog niet gehoord heeft.

We bidden voor het Joodse volk, dat zij de Messias mogen herkennen en aannemen. We bidden voor de Palestijnen en alle andere volken, dat zij tot bekering mogen komen. We bidden voor onszelf, dat wij U zullen vrezen en gehoorzamen, en dat we niet mee zullen gaan in de trends van deze wereld, maar trouw zullen blijven aan Uw Woord.

Help ons om te staan waar U staat, om lief te hebben wat U liefhebt, en om te haten wat U haat. Geef ons moed om waarheid te spreken, ook wanneer die onpopulair is. En gebruik ons als instrumenten in Uw hand om zielen te winnen voor Uw Koninkrijk.

We bidden dit in de naam van Jezus Christus, de Messias van Israël en de Redder van de wereld. Amen.

Slotwoord

Als u dit leest en u bent nog nooit echt bekeerd, dan is dit uw moment. God spreekt tot u. Hij roept u om tot Hem te komen, om uw zonden te belijden, om Jezus Christus als Heer aan te nemen.

U hoeft niet perfect te zijn om tot God te komen, u kunt niet perfect zijn. Dat is juist waarom u een Verlosser nodig heeft. Kom zoals u bent, met al uw fouten en gebreken, en laat God u transformeren.

Als u vragen heeft over hoe u zich kunt bekeren, neem dan contact op met een Bijbels gelovige gemeente in uw buurt. Bij De Waarheid Gods staan we klaar om u te helpen en te begeleiden op uw weg naar God.

En als u al een gelovige bent, laat deze blog u dan herinneren aan de urgentie van onze missie. Er zijn nog zoveel mensen, Joden, moslims, atheïsten, religieuze mensen, die de waarheid moeten horen. Laten we niet zwijgen uit angst of gemakzucht, maar moedig het Evangelie verkondigen, terwijl er nog tijd is.

"Want ieder die de Naam van de Heere zal aanroepen, zal behouden worden. Hoe zullen zij Hem dan aanroepen in Wie zij niet geloofd hebben? En hoe zullen zij in Hem geloven van Wie zij niet gehoord hebben? En hoe zullen zij horen zonder iemand die predikt?" (Romeinen 10:13-14)

De oogst is groot, maar de arbeiders zijn weinig. Moge God ons allen gebruiken om Zijn Koninkrijk uit te breiden, tot eer van Zijn naam.

Deze blog is geschreven om het onderwerp van Gods verkiezing van Israël in Bijbels perspectief te plaatsen, met respect voor zowel het Joodse volk als alle andere volken, en met de nadruk op Gods universele liefde en reddingsplan voor de hele mensheid. De kernboodschap is dat allen, Joden en niet-Joden, zondaars zijn die bekering nodig hebben, en dat redding alleen komt door geloof in Jezus Christus.