Wat Jezus Christus wist, en wat wij niet kunnen verbergen.
Bijgewerkt op: 1 dag geleden
Stel je voor dat je staat voor iemand die al precies weet wat je in je hart draagt. Niet omdat hij het geraden heeft, of omdat iemand het hem verteld heeft, maar omdat hij het altijd al wist. Zo staat ieder mens voor Jezus Christus. Dat kan troost geven, maar het stemt ook tot nadenken. Want als Hij van tevoren wist wie Hem zou verlaten en wie Hem zou verraden, wat zegt dat dan over ons, en over hoe wij omgaan met het geloof?
Inhoud
Jezus Christus wist het van den beginne
In het Evangelie naar Johannes lezen we:
āMaar er zijn sommigen van ulieden, die niet geloven. Want Jezus wist van den beginne, wie zij waren, die niet geloofden, en wie hij was, die Hem verraden zou.ā Johannes 6:64
Dit vers staat niet op zichzelf. De Heere Jezus had net gesproken over het eten van Zijn vlees en het drinken van Zijn bloed. Veel van Zijn volgelingen vonden dat te zwaar: āVelen dan van Zijn discipelen, dit horende, zeiden: Deze rede is hard; wie kan dezelve horen?ā (Johannes 6:60). En toen volgde een van de meest pijnlijke verzen:
āVan toen af gingen velen Zijner discipelen terug, en wandelden niet meer met Hem.ā Johannes 6:66
Het waren discipelen. Geen vijanden of buitenstaanders, maar mensen die de wonderen hadden gezien en bij de spijziging van de vijfduizend waren geweest. Toch gingen zij terug. Dat patroon is niet veranderd. Mensen beginnen enthousiast, raken betrokken bij de gemeente, leren Gods Woord kennen, en op een gegeven moment voelt het te zwaar, te veeleisend, te anders dan de wereld om hen heen. En dan keren zij terug. āEr is niets nieuws onder de zonā (Prediker 1:9).
De Heere Jezus kent ieder mens: āHij Zelf wist, wat in den mens wasā (Johannes 2:25). En: āer is geen schepsel onzichtbaar voor Hem; maar alle dingen zijn naakt en geopend voor de ogen Desgenen, met Welken wij te doen hebbenā (HebreeĆ«n 4:13).
Een gave, geen verdienste
Uit Johannes 6 spreekt nog een waarheid: niemand komt tot God op grond van zijn eigen prestaties. āNiemand kan tot Mij komen, tenzij dat de Vader, Die Mij gezonden heeft, hem trekkeā (Johannes 6:44). We leven in een tijd waarin alles draait om presteren. Die gedachte sijpelt gemakkelijk door in het geloof: als ik maar lang genoeg mijn best doe, heb ik de Heilige Geest verdiend. Maar Gods Woord zegt:
āWant uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave; Niet uit de werken, opdat niemand roeme.ā Efeze 2:8-9
De Heilige Geest is een gave. Dat iemand die gave heeft ontvangen, zegt niets over de grootheid van de ontvanger, maar alles over de goedheid van de Gever. En wie de Geest heeft ontvangen, kan zich toch weer van God afkeren. Dat moet ons nederig houden. Niet hoogmoedig, niet neerbuigend naar anderen, maar dankbaar en waakzaam.
De geest der waarheid en de geest der dwaling
De apostel Johannes schrijft: āGeliefden, gelooft niet een iegelijken geest, maar beproeft de geesten, of zij uit God zijnā (1 Johannes 4:1). En:
āWij zijn uit God. Die God kent, hoort ons; die uit God niet is, hoort ons niet. Hieruit kennen wij den geest der waarheid, en den geest der dwaling.ā 1 Johannes 4:6
Er zijn stemmen die zeggen dat geloof iets is voor zwakke mensen, dat Gods Woord verouderd is, en dat je zelf kunt bepalen wat goed en kwaad is. Dat is de dwaling, niet altijd luid, maar vaak sluipend en overtuigend. En er is de stem van de waarheid, die oproept tot bekering en tot een leven naar Gods Woord. De Heere Jezus zei: āIk ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mijā (Johannes 14:6).
De strijd tussen vlees en Geest
Paulus beschrijft een strijd die ieder kent die oprecht naar Gods Woord wil leven:
āEn ik zeg: Wandelt door den Geest en volbrengt de begeerlijkheden des vleses niet. Want het vlees begeert tegen den Geest, en de Geest tegen het vlees; en deze staan tegen elkander, alzo dat gij niet doet, hetgeen gij wildet.ā Galaten 5:16-17
Het vlees wil gemak en de goedkeuring van mensen. Het wil niet uitleggen waarom je bepaalde dingen niet meer doet, waarom je je anders kleedt, of waarom je de samenkomsten van de gemeente niet overslaat. De Geest vraagt gehoorzaamheid, niet aan gevoel, maar aan Gods Woord. āDe Geest is het, Die levend maakt; het vlees is niet nut. De woorden, die Ik tot u spreek, zijn geest en zijn levenā (Johannes 6:63). Door de Geest wandelen betekent niet dat je je altijd goed voelt. Het betekent dat je leeft naar wat geschreven staat, ook als de wereld dat vreemd vindt.
We horen vaak redenen waarom mensen niet, of niet meer, naar Gods Woord willen leven. We leggen ze eerlijk naast de Heilige Schriften.
āIk geloof wel in God, maar ik heb de gemeente niet nodigā
Dat klinkt redelijk, maar het botst met Gods Woord. De gemeente is geen keuzemogelijkheid, maar door God gewild:
āEn laat ons op elkander acht nemen, tot opscherping der liefde en der goede werken; En laat ons onze onderlinge bijeenkomst niet nalaten, gelijk sommigen de gewoonte hebben, maar elkander vermanen; en dat zoveel te meer, als gij ziet, dat de dag nadert.ā HebreeĆ«n 10:24-25
Een geloof dat zich afzondert, wordt niet sterker. Het wordt een mening.
āIk ben niet slecht genoeg om mij te laten dopenā
De doop is niet voor mensen die āslecht genoegā zijn. Zij is voor ieder mens, want āzij hebben allen gezondigd, en derven de heerlijkheid Godsā (Romeinen 3:23). Petrus zei:
āEn Petrus zeide tot hen: Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen.ā Handelingen 2:38
āDe Heilige Schriften zijn door mensen geschrevenā
Met dit argument wordt het gezag van de Schrift vaak in twijfel getrokken. Maar de Schrift zegt zelf: āAl de Schrift is van God ingegeven, en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing, die in de rechtvaardigheid isā (2 Timotheüs 3:16). En:
āWant de profetie is voortijds niet voortgebracht door de wil eens mensen, maar de heilige mensen Gods, van den Heiligen Geest gedreven zijnde, hebben ze gesproken.ā 2 Petrus 1:21
De vraag is niet wie de letters opschreef, maar wie de boodschap gaf.
āIk doe niemand kwaadā
Wie zo redeneert, stelt zijn eigen maatstaf boven Gods geboden. Maar de maatstaf van God is heiligheid: āJaagt den vrede na met allen, en de heiligmaking, zonder welke niemand den Heere zien zalā (HebreeĆ«n 12:14). Goed zijn voor mensen is waardevol, maar het is niet hetzelfde als een rechte verhouding met God.
āGod begrijpt het welā
Dat klopt: God weet precies hoe je bent. Juist daarom heeft Hij een weg van verlossing geopend. Maar genade is geen vrijbrief om in de zonde te blijven:
āWat zullen wij dan zeggen? Zullen wij in de zonde blijven, opdat de genade te meerder worde? Dat zij verre. Wij, die der zonde gestorven zijn, hoe zullen wij nog in dezelve leven?ā Romeinen 6:1-2
āIk ben als baby al gedooptā
In de Heilige Schriften gaan geloof en bekering altijd aan de doop vooraf. Een baby kan zich niet bekeren en kan niet geloven. De Heere Jezus zei:
āDie geloofd zal hebben, en gedoopt zal zijn, zal zalig worden; maar die niet zal geloofd hebben, zal verdoemd worden.ā Markus 16:16
Eerst geloven, dan gedoopt worden. Een kinderdoop past niet in dat patroon.
āIk geloof in mijn hart, dat is genoegā
Het hart is het begin, maar niet het einde. Geloof dat geen vrucht draagt, noemt de Schrift dood: āAlzo ook het geloof, indien het de werken niet heeft, is bij zichzelven doodā (Jakobus 2:17). Gehoorzaamheid is geen toevoeging aan het geloof, maar het bewijs ervan.
De ernst van teruggaan
Wat betekent het als iemand de waarheid heeft gekend en er dan bewust van wegloopt? Petrus schrijft:
āWant indien zij, nadat zij door de kennis van den Heere en Zaligmaker Jezus Christus, de besmettingen der wereld ontvloden zijn, en in dezelve wederom ingewikkeld zijnde, van dezelve overwonnen worden, zo is hun het laatste erger geworden dan het eerste.ā 2 Petrus 2:20
Dat is geen tekst om mensen mee te slaan, maar een waarschuwing om serieus te nemen. De genade die we ontvangen hebben, verplicht ons. Niet uit angst, maar uit liefde en dankbaarheid voor Hem die alles gaf. Veel mensen willen zelf weten wat zij doen. Maar in het Koninkrijk van God is niet de eigen wil het vertrekpunt, maar de wil van de Vader: āNiet een iegelijk, die tot Mij zegt: Heere, Heere! zal ingaan in het Koninkrijk der hemelen, maar die daar doet den wil Mijns Vaders, Die in de hemelen isā (Mattheüs 7:21).
De duivel en de grenzen die God stelt
Mensen struikelen soms omdat zij de tegenstander onderschatten, of juist overschatten. Gods Woord geeft een helder beeld. De duivel is werkelijk, en hij werkt niet altijd openlijk: āwant de satan zelf verandert zich in een engel des lichtsā (2 Korinthe 11:14). Hij is een leugenaar: ādie was een mensenmoorder van den beginne, en is in de waarheid niet staande geblevenā (Johannes 8:44). Door zijn verleiding kwam de mens ten val, en āgelijk door een mens de zonde in de wereld ingekomen is, en door de zonde de doodā (Romeinen 5:12), zo zijn wij allen met die erfenis geboren.
Maar zijn macht heeft grenzen. Toen God toeliet dat Job beproefd werd, bepaalde Hij Zelf de grens:
āEn de Heere zeide tot den satan: Zie, hij zij in uw hand, doch verschoon zijn leven.ā Job 2:6
Hoe zwaar de beproeving ook is, de duivel kan niet verder gaan dan God toestaat. En āhiertoe is de Zoon van God geopenbaard, opdat Hij de werken des duivels verbreken zouā (1 Johannes 3:8). Daarom mogen we weten:
āKinderkens, gij zijt uit God, en hebt hen overwonnen; want Hij is meerder, Die in u is, dan die in de wereld is.ā 1 Johannes 4:4
Kennis zonder gehoorzaamheid
Het is gevaarlijk om veel van Gods Woord te weten zonder dat het je leven verandert. Veel mensen kennen de verhalen en kunnen erover praten, maar kennis alleen redt niet. De Heere Jezus zei:
āEen iegelijk dan, die deze Mijn woorden hoort en dezelve doet, dien zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man, die zijn huis op een steenrots gebouwd heeft;ā Mattheüs 7:24
Het gaat om horen Ć©n doen. Een geloof dat alleen in het hoofd zit en niet zichtbaar wordt in de keuzes van elke dag, is gebouwd op zand. En wie de wil van God kent maar niet doet, draagt meer verantwoordelijkheid: āEn die dienstknecht, welke geweten heeft den wil zijns heeren, en zich niet bereid, noch naar zijn wil gedaan heeft, die zal met vele slagen geslagen wordenā (Lukas 12:47). Hoe langer wij de waarheid kennen, hoe groter de verantwoordelijkheid om ernaar te leven.
Daarom moeten we waken over wat ons hart begeert: āWant al wat in de wereld is, namelijk de begeerlijkheid des vleses, en de begeerlijkheid der ogen, en de grootsheid des levens, is niet uit den Vader, maar is uit de wereldā (1 Johannes 2:16).
Een eerlijke spiegel
De kern van dit alles is niet veroordeling, maar een uitnodiging tot eerlijkheid. Jezus Christus weet wie je bent. Voor wie oprecht is, is dat niet bedreigend maar bevrijdend. Je hoeft niets te verbergen en geen indruk te maken. Je mag komen zoals je bent:
āKomt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.ā Mattheüs 11:28
Misschien twijfel je. Misschien ben je ooit begonnen en ergens afgehaakt. Misschien voelt het geloof als een last in plaats van een bron van kracht. Dan geldt dit woord: āDoch laat ons, goed doende, niet vertragen; want te zijner tijd zullen wij maaien, zo wij niet verslappenā (Galaten 6:9). Twijfel is geen eindpunt. God herstelt.
Petrus verloochende de Heere Jezus drie keer. De Heere had tevoren tot hem gezegd: āMaar Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet ophoude; en gij, als gij eens zult bekeerd zijn, zo versterk uw broedersā (Lukas 22:32). En na Zijn opstanding vroeg Hij hem drie keer: āHebt gij Mij lief?ā Niet om hem te beschamen, maar om hem te herstellen (Johannes 21:15-17).
Wie bleven
De mensen die de Heere Jezus verlieten in Johannes 6, zijn er altijd geweest. Maar ook zij die bleven. Toen de Heere de twaalf vroeg of zij ook wilden weggaan, antwoordde Petrus:
āSimon Petrus dan antwoordde Hem: Heere, tot Wien zullen wij heengaan? Gij hebt de woorden des eeuwigen levens. En wij hebben geloofd en bekend, dat Gij zijt de Christus, de Zoon des levenden Gods.ā Johannes 6:68-69
De vraag is niet of Jezus Christus weet wie je bent. Hij weet het. De vraag is wat jij doet met wat je weet. Wil je bij Hem blijven? Bekeer je dan en keer je af van de zonde, en ga tot Jezus Christus. Laat je daarna dopen door onderdompeling in de Naam van Jezus Christus, en word vervuld met de Heilige Geest. Volhard daarna in de leer van de apostelen en wandel de heilige weg.
Lees ook: "Na Mijn vertrek": Een vader die wacht, en God die roept. En: Bekeer je vóór het oordeel. En: Gezanten van Christus: Hoe we in de wereld moeten staan. En: Jezus Christus wist het vanaf het begin: Over geloof, verraad en volharding.
Kijk mee met onze online diensten of laat een gebedsverzoek achter via de chat op deze site.
Opmerkingen