Waarom lang haar voor mannen niet van God is.

De wil van God versus eigen gedachten

In Jesaja 55:7 lezen we een krachtige oproep: "Laat de goddeloze zijn weg verlaten, en de ongerechtige man zijn gedachten; en dat hij zich bekere tot de HEERE, zo zal Hij Zich zijner ontfermen, en tot onzen God, want Hij vergeeft meermaals."

Deze tekst vraagt van ons om niet alleen onze verkeerde daden te verlaten, maar ook onze eigen gedachten en overtuigingen die niet in lijn zijn met Gods Woord. Veel mensen denken dat wat ze doen juist is, simpelweg omdat het in hun cultuur geaccepteerd wordt of omdat ze eraan gewend zijn. Maar God vraagt ons om onze eigen mening opzij te zetten en Zijn waarheid te omhelzen.

Geschapen tot Gods eer

De mens is geschapen naar Gods beeld en gelijkenis (Genesis 1:26-27). Dit gaat verder dan alleen de fysieke vorm. Het draait om het karakter, de houding en de manier waarop we God vertegenwoordigen op aarde.

Stel je voor: je bent ambassadeur van een koninkrijk. Als ambassadeur draag je niet alleen de naam van dat koninkrijk, maar vertegenwoordig je ook de waarden, normen en cultuur ervan. Als je als ambassadeur doet wat je zelf wilt, zonder rekening te houden met het koninkrijk dat je vertegenwoordigt, ben je dan nog een goede ambassadeur?

Zo is het ook met ons als christenen. We zijn geschapen om Gods eer te dragen, om Hem te vertegenwoordigen. Maar als ons gedrag en uiterlijk niet overeenstemmen met wat God heeft gezegd, beschadigen we dat beeld.

Wat zegt de Bijbel over lang haar voor mannen?

In 1 Korinthiërs 11:14 staat er duidelijk geschreven: "Leert u ook de natuur zelve niet, dat, zo een man lang haar draagt, het hem een oneer is?"

Dit vers is niet vaag of onduidelijk. Het is een directe vraag die impliceert dat het antwoord voor iedereen duidelijk zou moeten zijn. De natuur zelf, de natuurlijke orde die God heeft ingesteld, leert ons dat lang haar voor een man oneervol is.

De context van deze passage is belangrijk. Paulus schrijft hier over onderscheid tussen mannen en vrouwen in de kerkgemeente. God heeft bewust onderscheid gemaakt tussen man en vrouw, en dit onderscheid moet zichtbaar blijven in ons uiterlijk en gedrag. Lang haar is volgens vers 15 voor de vrouw gegeven als een deksel (bedekking), als een teken van haar positie. Voor een man is het echter een schande, omdat het dit door God ingestelde onderscheid vervaagt.

Het argument van de cultuur

Veel mensen zeggen: "Maar dit was toch voor die tijd? Dit gold alleen voor de cultuur van Korinthe!"

Laten we eerlijk zijn: wanneer gebruiken we dit argument eigenlijk? Meestal alleen bij geboden die we niet willen gehoorzamen. Als de Bijbel zegt "Hebt elkander lief" (Johannes 13:34), zegt niemand: "Oh, dat was alleen voor die cultuur." Als er staat "Gij zult niet stelen" (Exodus 20:15), past niemand dat aan naar moderne omstandigheden.

Bovendien verwijst Paulus in 1 Korinthiërs 11:14 specifiek naar "de natuur zelve", niet naar een tijdelijke culturele gewoonte, maar naar de natuurlijke, door God gegeven orde. Wat natuurlijk is, is universeel en tijdloos. De structuur van Gods schepping verandert niet met culturen of tijdperken.

De gevaren van het vervagen van onderscheiden

In onze hedendaagse Nederlandse samenleving zien we een toenemende tendens om de grenzen tussen man en vrouw te vervagen. Gender-neutraliteit wordt gepromoot, traditionele rollen worden bekritiseerd, en het onderscheid dat God heeft gemaakt wordt systematisch afgebroken. Maar de Bijbel is hier helder over: God schiep hen man en vrouw (Genesis 1:27), en Hij heeft voor beiden verschillende rollen en tekenen gegeven.

Deuteronomium 22:5 zegt: "Een vrouw zal geen mannsgetuig dragen, en een man zal geen vrouwenkleed aantrekken; want al wie zulks doet, is een gruwel voor de HEERE, uw God." Hoewel dit specifiek over kleding gaat, toont het het principe dat God het onderscheid tussen man en vrouw serieus neemt. Het principe achter dit gebod is dat mannen niet vrouwelijk mogen zijn in hun verschijning, en vrouwen niet mannelijk. Lang haar voor mannen vervaagt dit onderscheid en gaat in tegen Gods bedoeling.

Veelvoorkomende excuses en Bijbelse antwoorden

Excuus: "Maar Simson had toch lang haar? En Samuël ook?"

Dit is een van de meest gebruikte verdedigingen. Het is waar dat Simson een nazireeër was en zijn haar niet mocht knippen (Richteren 13:5). Ook Samuël had lang haar, omdat zijn moeder Hanna een gelofte deed in 1 Samuël 1:11: "En zij deed een gelofte, en zeide: HEERE der heirscharen! Indien Gij de ellende Uwer dienstmaagd aanzien, en mijner gedenken, en Uw dienstmaagd niet vergeten zult, maar Uw dienstmaagd mannelijk zaad zult geven, zo zal ik hem den HEERE geven, alle dagen zijns levens; en geen scheermes zal op zijn hoofd komen."

Maar laten we dit goed begrijpen: dit was een specifieke nazireeër-gelofte, een bijzondere afzondering voor God. Het was niet Gods ideaal voor alle mannen, maar een uitzonderlijke roeping voor specifieke personen die op een speciale manier aan God gewijd waren.

Hier zijn enkele cruciale punten om te begrijpen:

1. Het nazireeërschap was een uitzondering, geen regel. In Numeri 6:1-8 worden de regels beschreven voor iemand die een nazireeër-gelofte aflegt. Dit was een tijdelijke of levenslange toewijding waarbij iemand zich op een bijzondere manier aan God wijdde. Het niet knippen van het haar was één van de tekenen van deze speciale status, samen met het niet drinken van wijn en het niet in contact komen met doden. Als je vandaag zegt "Simson had lang haar, dus mag ik dat ook," zou je consequent moeten zijn en ook geen wijn drinken en alle andere nazireeër-regels moeten volgen.

   
   

2. De kracht zat niet in het haar. Simsons kracht kwam van Gods Geest die op hem was (Richteren 14:6, 19; 15:14). Toen zijn haar geknipt werd, was het niet het haar zelf dat zijn kracht gaf, maar het feit dat hij zijn heilige gelofte aan God verbrak door zijn toewijding te schenden. Het ging om gehoorzaamheid aan de gelofte, niet om het haar als zodanig.

   
   

3. Het Oude Testament versus het Nieuwe Testament. Het nazireeërschap was een Oudtestamentische praktijk onder de wet van Mozes. We leven nu onder het nieuwe verbond. In het Nieuwe Testament schrijft Paulus in 1 Korinthiërs 11:14 duidelijk dat lang haar voor een man oneervol is. Dit is de richtlijn voor christenen vandaag de dag. Het nazireeërschap is niet meer van toepassing zoals het dat was in het Oude Testament.

   
   

4. Samuël en Simson waren uitzonderingen vanwege een specifieke roeping. Ze waren niet gewone mannen, ze waren aangewezen door God voor een bijzondere taak vanaf hun geboorte. Hun lange haar was een teken van hun toewijding, niet een algemene norm voor alle mannen. Net zoals niet elke man geroepen is om profeet of rechter te zijn, is niet elke man geroepen tot het nazireeërschap.

   
   

Het is alsof iemand zou zeggen: "Mozes sprak met God van aangezicht tot aangezicht, dus dat mag ik ook verwachten." Of: "Elia werd in een vurige wagen naar de hemel opgenomen, dus dat gebeurt met mij ook." Nee, dit waren unieke gebeurtenissen voor specifieke mensen met een bijzondere roeping. Zo ook met het lange haar van nazireeërs.

Excuus: "Maar hoe zit het dan met Absalom?"

Een ander Bijbels figuur die vaak genoemd wordt is Absalom, de zoon van koning David. In 2 Samuël 14:25-26 lezen we: "Er was nu in het ganse Israël geen man zo schoon, om zeer te prijzen, als Absalom; van zijn voetzool af tot zijn schedel toe was geen gebrek aan hem. En als hij zijn hoofd beschoor (het geschiedde ten einde van elk jaar, dat hij het beschoor, omdat het hem te zwaar was, zo beschoor hij het), zo woog het haar zijns hoofds tweehonderd sikkelen, naar des konings gewicht."

Mensen gebruiken dit verhaal soms om lang haar bij mannen te rechtvaardigen. Maar laten we eerlijk kijken naar wat er met Absalom gebeurde:

• In 2 Samuël 18:9 lezen we over zijn einde: "En Absalom ontmoette het aangezicht van de knechten van David; en Absalom reed op een muildier, en als het muildier onder de dichte takken van een groten eik inkwam, zo werd zijn hoofd vast in den eik, dat hij bleef hangen tussen den hemel en tussen de aarde; en het muildier, dat onder hem was, ging door."

• Zijn lange haar, waarop hij zo trots was, dat de Bijbel het gewicht ervan zelfs vermeldt, werd letterlijk zijn val. Het bleef haken in de boom, waardoor hij hulpeloos kwam te hangen en gedood werd door Joab (2 Samuël 18:14). Dit is geen toevallig detail in het verhaal. De Bijbel laat ons zien dat datgene waar Absalom trots op was (zijn schoonheid en zijn haar), hem uiteindelijk tot val bracht.

• Absalom wordt in de Bijbel niet voorgesteld als een positief voorbeeld. Hij kwam in opstand tegen zijn eigen vader, koning David (2 Samuël 15). Hij was trots, rebels en eerzuchtig. Het feit dat hij lang haar had, wordt niet als iets positiefs gepresenteerd, maar als onderdeel van zijn ijdelheid en trots. Zijn haar symboliseerde zijn rebellie tegen de natuurlijke orde, net zoals zijn opstand tegen zijn vader rebellie was tegen Gods gezalfde koning.

Dus wanneer mensen Absalom gebruiken om lang haar te verdedigen, draaien ze het verhaal om. De Bijbel gebruikt Absalom juist als waarschuwing, niet als voorbeeld om te volgen!

Excuus: "Jezus Christus wordt toch altijd afgebeeld met lang haar?"

Dit is een veelgemaakte aanname, maar deze is gebaseerd op middeleeuwse kunstwerken, niet op de Bijbel. De Bijbel geeft ons nergens een fysieke beschrijving van Jezus' haar. Wat we wel weten is dat Jezus een Jood was, en dat Hij kwam om de wet te vervullen (Mattheüs 5:17), niet om die te breken.

Als Jezus Christus lang haar had gedragen terwijl de natuur zelf leert dat dit een oneer is, zou Hij hebben gezondigd. Maar Hebreeën 4:15 zegt dat Hij in alle dingen verzocht is geweest zoals wij, maar zonder zonde. Het is daarom veel aannemelijker dat Jezus Christus Zich conformeerde aan wat natuurlijk en passend was voor een Joodse man van die tijd, kort haar.

Bovendien wordt Jezus Christus in Openbaring 1:14 beschreven met "haar wit als witte wol", een beschrijving die waarschijnlijk de textuur beschrijft, niet de lengte, en bovendien gaat over Zijn verheerlijkte hemelse staat, niet Zijn aardse verschijning.

Excuus: "Het gaat toch om het hart, niet om uiterlijkheden?"

Dit klinkt spiritueel, maar het is een halve waarheid. Ja, God kijkt naar het hart (1 Samuël 16:7), maar dat betekent niet dat ons uiterlijk er niet toe doet. Als het hart echt goed is, zal dat zich manifesteren in gehoorzaamheid aan Gods Woord, ook in de zogenaamde "kleine dingen."

Denk aan het zo: als een kind tegen zijn ouders zegt "Ik hou van jullie," maar weigert om zijn kamer op te ruimen wanneer daarom gevraagd wordt, is die liefde dan echt? Ware liefde manifesteert zich in gehoorzaamheid. Jezus Christus zei zelf: "Indien gij Mij liefhebt, zo bewaart Mijn geboden" (Johannes 14:15).

Bovendien gaat het bij dit onderwerp juist om een kwestie van het hart: ben ik bereid om mijn eigen wil, mijn eigen voorkeur, mijn eigen idee van wat mooi of acceptabel is, op te geven voor wat God zegt? Het gaat om onderwerping aan Gods autoriteit. Iemand die zegt "het gaat om het hart" maar weigert te gehoorzamen aan wat God duidelijk zegt, onthult daarmee juist een probleem in zijn hart.

Excuus: "Wat is eigenlijk 'lang'? Waar ligt de grens?"

Deze vraag wordt vaak gesteld om de zaak te compliceren. Maar als je eerlijk bent met jezelf, weet je wel wanneer haar "lang" is. Wanneer je haar moet vastbinden, wanneer het over je schouders valt, wanneer mensen je van achteren kunnen verwarren met een vrouw, dan is het te lang.

De Bijbel geeft niet een exacte centimeter-maat, maar het principe is duidelijk: er moet een zichtbaar onderscheid zijn tussen mannen en vrouwen. Als jouw haar als man lijkt op dat van een vrouw, dan overschrijd je de grens. In de Nederlandse maatschappij, waar vrouwen traditioneel langer haar dragen en mannen korter, is de natuurlijke maatstaf: draag als man haar dat duidelijk korter is dan wat algemeen als vrouwelijk wordt beschouwd.

Het probleem van eigentijdse trends

In Nederland zien we tegenwoordig allerlei haardrachten bij mannen: knotjes, vlechten, lang haar. Vaak wordt dit verdedigd met "het is gewoon mode" of "het is mijn persoonlijke stijl." Maar als christen kun je niet zomaar meegaan met elke trend. Romeinen 12:2 waarschuwt ons: "En wordt dezer wereld niet gelijkvormig; maar wordt veranderd door de vernieuwing uws gemoeds, opdat gij moogt beproeven, welke de goede, en welbehagelijke en volmaakte wil van God zij."

De vraag is niet "wat vindt de samenleving normaal?" maar "wat zegt Gods Woord?" De wereld verandert voortdurend, maar Gods waarheid blijft hetzelfde (Maleachi 3:6, Hebreeën 13:8).

De realiteit van verwarring

Laten we eerlijk zijn over waar lang haar bij mannen vaak vandaan komt: identiteitsverwarring. Sommige mannen weten niet meer wat het betekent om man te zijn. De samenleving heeft de rollen zo door elkaar gehaald dat velen niet meer weten wat van hen verwacht wordt.

Maar de oplossing is niet ingewikkeld. God heeft de mens geschapen als man en vrouw, elk met hun eigen unieke identiteit en roeping. Een man is geroepen om te leiden, te beschermen, te voorzien, niet om vrouwelijk te zijn in zijn verschijning.

In 1 Korinthiërs 16:13 lezen we: "Waakt, staat in het geloof, houdt u mannelijk, wordt gesterkt." Het woord "mannelijk" hier impliceert kracht, moed en standvastigheid. Een man die zijn door God gegeven mannelijkheid omhelst, zal dat ook laten zien in zijn uiterlijk.

Praktische gevolgen voor de kerkgemeente

Als kerkgemeente van De Waarheid Gods geloven we dat Gods Woord helder en toepasbaar is voor vandaag. Als 1 Korinthiërs 11:14 zegt dat lang haar voor een man een oneer is, dan kunnen we daar niet omheen. Dit betekent concreet:

1. Mannen in de kerkgemeente worden aangemoedigd om haar te dragen dat duidelijk mannelijk is en niet verward kan worden met vrouwelijk haar.

2. We erkennen dat nieuwe gelovigen tijd nodig kunnen hebben om te groeien in begrip, maar we verwachten wel progressie en bereidheid om te veranderen.

3. Leiders in de gemeente moeten het voorbeeld geven in gehoorzaamheid aan Gods Woord, ook in deze zogenaamde "kleine dingen."

4. We vermijden het oordelen van andere kerkgemeenten, maar blijven trouw aan wat we in Gods Woord zien, ook als dat tegenwoordig onpopulair is.

De kracht van gehoorzaamheid

Het mooie van gehoorzaamheid is dat het ons vrijmaakt. Wanneer we ophouden met het verdedigen van onze eigen voorkeuren en simpelweg doen wat God zegt, ervaren we een diepe vrede.

Denk aan het zo: als je constant moet nadenken over hoe je een regel kunt omzeilen, of hoe je een Bijbeltekst kunt herinterpreteren zodat die past bij wat je wilt doen, dan ben je niet vrij, je bent bezig met een innerlijke strijd. Maar wanneer je zegt: "God heeft gesproken, en ik gehoorzaam," dan is er duidelijkheid, rust en vrijheid.

Jesaja 55:7 eindigt niet met "laat de goddeloze zijn weg verlaten", het gaat verder: "en laat hem zich bekeren tot de HEERE, zo zal Hij Zich zijner ontfermen." Er is genade voor wie zich bekeert. God vergeeft meermaals. Maar bekering betekent verandering. Het betekent dat je je oude manieren achterlaat en Gods weg kiest.

Getuigenis in de samenleving

Als christenen in Nederland zijn we geroepen om licht te zijn in een donkere wereld (Mattheüs 5:14-16). Ons getuigenis begint bij gehoorzaamheid, ook in dingen die klein lijken. Wanneer de wereld ziet dat we bereid zijn om tegen de stroom in te gaan, zelfs in zaken als haardracht, spreekt dat van een diepere toewijding.

Het gaat er niet om dat we mensen veroordelen die het niet begrijpen, maar dat we zelf standvastig blijven in wat we geloven waar te zijn. Mensen kunnen ons raar vinden, ouderwets noemen, of bekritiseren. Maar uiteindelijk gaat het er niet om wat mensen zeggen, het gaat erom wat God zegt.

De oproep tot verandering

Broeder, als je dit leest en je draagt lang haar: dit is geen veroordeling, maar een uitnodiging. Een uitnodiging om dieper na te denken over wat het betekent om God te dienen. Een uitnodiging om je eigen wil opzij te zetten en Gods wil te kiezen.

Het kan moeilijk zijn. Misschien ben je gehecht aan je haar. Misschien krijg je complimenten over hoe het eruit ziet. Misschien is het onderdeel geworden van hoe je jezelf ziet. Maar bedenk: wat is belangrijker, hoe jij jezelf ziet, of hoe God jou ziet?

Markus 8:36 vraagt: "Want wat zou het een mens baten, indien hij de gehele wereld gewon, en zijner ziel schade leed?" We kunnen de goedkeuring van de wereld winnen, we kunnen vasthouden aan onze eigen voorkeuren, maar wat baat het als we daarmee Gods Woord negeren?

Barmhartigheid en waarheid in balans

Het is belangrijk om hier de balans te bewaren. Aan de ene kant moeten we de waarheid niet verzachten. Gods Woord is duidelijk, en we doen mensen geen dienst door onduidelijk te zijn over wat er geschreven staat. Aan de andere kant moeten we ook vol genade zijn.

We zijn allemaal groeiende in genade en kennis (2 Petrus 3:18). Niemand is perfect, en iedereen heeft gebieden waarop hij of zij moet groeien. Het punt is niet om mensen te veroordelen of te kleineren, maar om met liefde de waarheid te spreken (Efeziërs 4:15).

Als je vandaag voor het eerst hoort dat lang haar voor mannen niet van God is, neem dan de tijd om dit in gebed te overwegen. Zoek het uit in de Bijbel. Wees eerlijk met jezelf: verzet je je tegen deze boodschap omdat de Bijbel onduidelijk is, of omdat je gewoon niet wilt veranderen?

Het grotere plaatje

Uiteindelijk gaat het bij deze kwestie om meer dan alleen haar. Het gaat om een fundamentele vraag: wie heeft de autoriteit in mijn leven? Ben ik bereid om Gods Woord te laten prevaleren boven mijn eigen mening, mijn cultuur, mijn gevoel, of de trends van deze tijd?

In een wereld die steeds verder afdrijft van Bijbelse waarden, zijn er nog maar weinig mensen die durven te zeggen: "Zo zegt de HEERE." Het is makkelijker om mee te gaan met de massa, om de Bijbel aan te passen aan onze tijd in plaats van onszelf aan te passen aan Gods Woord. Maar als we werkelijk geloven dat de Bijbel Gods Woord is, onveranderlijk, betrouwbaar, en gezaghebbend, dan moeten we bereid zijn om te gehoorzamen, zelfs wanneer dat ongemakkelijk is.

Conclusie: Kies vandaag

Jozua 24:15 zegt: "Kiest heden, wien gij dienen zult." Deze keuze geldt voor elk gebied van ons leven, inclusief ons uiterlijk. We kunnen ervoor kiezen om onze eigen weg te gaan, om te doen wat ons goed lijkt, om te volgen wat de wereld normaal vindt. Of we kunnen ervoor kiezen om God te dienen, om Zijn Woord boven alles te stellen, om te zeggen: "Niet mijn wil, maar Uw wil geschiede."

Lang haar voor mannen is volgens Gods Woord een oneer. Dit is geen menselijke mening, geen culturele voorkeur, maar een Bijbelse waarheid. De vraag is nu: wat ga je hiermee doen?

Laat de goddeloze zijn weg verlaten. Laat de ongerechtige man zijn gedachten verlaten. En laat hem zich bekeren tot de HEERE, zodat Hij Zich zijner ontfermt. God is genadig en vergeeft meermaals, maar Hij vraagt wel om bekering, om verandering, om gehoorzaamheid.

De keuze is aan jou.

"Leert u ook de natuur zelve niet, dat, zo een man lang haar draagt, het hem een oneer is?" 1 Korinthiërs 11:14