Wie heeft de kerk werkelijk gesticht? Een Bijbelse analyse.

In Nederland zien we honderden verschillende kerkgebouwen en denominaties. Van Protestant tot Katholiek, van Evangelisch tot Pinkstergemeenten, elk met hun eigen naam, traditie en oprichtingsdatum. Maar hebben we ooit stilgestaan bij de vraag: wie heeft deze kerken eigenlijk gesticht? En belangrijker nog: heeft God ooit aan mensen gevraagd om een kerk te beginnen?

Deze vragen raken de kern van ons geloof en ons begrip van wat de kerk werkelijk is. Laten we samen de Bijbel onderzoeken en ontdekken wat Gods Woord hierover leert.

De belofte van Christus

In Mattheüs 16:18 lezen we de krachtige woorden van Jezus Christus: "En Ik zeg u ook, dat gij zijt Petrus, en op deze steenrots zal Ik Mijn Gemeente bouwen, en de poorten der hel zullen haar niet overweldigen."

Let goed op de woorden die Jezus Christus gebruikt. Hij zegt niet "wij zullen bouwen" of "jullie mogen bouwen." Hij zegt: "Ik zal bouwen." Deze belofte is kristalhelder, Jezus Christus Zelf zou Zijn gemeente bouwen. Niet Petrus, niet de discipelen, niet latere leiders, maar Christus Zelf.

Dit is vergelijkbaar met een architect die een huis ontwerpt. Stel je voor dat de architect zegt: "Ik zal dit huis bouwen volgens mijn exacte plan." Dan zou het vreemd zijn als anderen zeggen: "Nee, wij gaan elk ons eigen huis bouwen met onze eigen plannen." Het oorspronkelijke plan van de architect wordt dan genegeerd en vervangen door vele verschillende versies die niet overeenkomen met het origineel.

Waarom mensen toch kerken stichten

De realiteit is dat talloze denominaties zijn ontstaan doordat mensen zelf kerken zijn begonnen. Maar waarom? De Bijbel geeft ons het antwoord: wanneer mensen de leer van Christus niet willen accepteren, gaan ze zelf iets nieuws beginnen dat beter bij hun voorkeuren past.

Denk aan een kind dat de regels van een spel niet leuk vindt. In plaats van het spel te spelen zoals het bedoeld is, verzint het kind nieuwe regels die beter bij hem passen. Zo werkt het ook met kerkstichtingen door mensen: wanneer Gods regels niet bevallen, worden nieuwe "regels" en nieuwe kerken gecreëerd die beter aansluiten bij wat men wil horen.

Dit principe zien we terug in 2 Timotheüs 4:3-4: "Want er zal een tijd zijn, wanneer zij de gezonde leer niet zullen verdragen; maar kittelende het gehoor, zullen zij zichzelven leraars opgaderen, naar hun eigen begeerlijkheden; En zullen hun gehoor van de waarheid afwenden, en zich keren tot fabelen."

Het verschil tussen Gods werk en menselijk werk

Hier is een fundamenteel onderscheid: wanneer de Heer iets begint, gaat het tegen de menselijke natuur in. Het vraagt verandering, heiligheid en toewijding. Maar wanneer mensen zelf iets beginnen, ontwerpen ze het vaak zo dat het hun zondige verlangens rechtvaardigt en hun gemak dient.

Vergelijk het met een spiegel. Een echte spiegel toont je precies hoe je eruitziet, ook de vlekken en onvolkomenheden. Dat kan confronterend zijn. Een door mensen gemaakte "spiegel" zou alleen laten zien wat je wilt zien, een gefilterd, geretoucheerd beeld dat je vleit. Gods waarheid is als die echte spiegel: confronterend maar noodzakelijk. Zelfgemaakte religies zijn als de gemanipuleerde spiegel: comfortabel maar bedrieglijk.

Jakobus 1:23-25 illustreert dit: "Want zo iemand een hoorder des woords is, en geen dader, die is gelijk een man, die zijn natuurlijk aangezicht in een spiegel beschouwt. Want als hij zichzelven beschouwd heeft, zo gaat hij weg, en vergeet terstond, hoedanig hij was. Maar die in de volmaakte wet der vrijheid geschouwd heeft, en daarin blijft, deze, geen vergetelijk hoorder geworden zijnde, maar een dader des werks, deze zal in zijn doen zalig zijn."

De vele namen: Een teken van verdeeldheid

Vandaag zien we ontelbare denominaties: Zevendedagsadventisten, Baptisten, Methodisten, Gereformeerden, Apostolisch, Pinkster, en ga zo maar door. Elk beweert de waarheid te hebben, maar elk verschilt in leer en praktijk.

Dit roept de vraag op: als Jezus Christus beloofde één gemeente te bouwen, hoe kan het dan dat er zoveel verschillende "kerken" zijn? Het lijkt op een gezin waar de vader zegt: "Wij zijn één familie", maar waar elk kind beweert een aparte familie te zijn en weigert samen te werken. Deze verdeeldheid komt niet van God.

In 1 Korinthe 1:10-13 waarschuwt Paulus hiervoor: "Doch ik bid u, broeders, door den Naam van onzen Heere Jezus Christus, dat gij allen hetzelfde spreekt, en dat onder u geen scheuringen zijn, maar dat gij samengevoegd zijt in denzelfden zin en in hetzelfde gevoelen. Want van u, mijn broeders, is mij door die van het huis van Chloe te kennen gegeven, dat er twisten onder u zijn. Doch ik zeg dit, dat een iegelijk van u zegt: Ik ben van Paulus, en ik van Apollos, en ik van Cefas, en ik van Christus. Is Christus verdeeld? Is Paulus voor u gekruisigd? Of zijt gij in den naam van Paulus gedoopt?"

De profetie van Jesaja: Gods huis

In Jesaja 2:1-3 vinden we een krachtige profetie: "Het woord, dat Jesaja, de zoon van Amoz, gezien heeft over Juda en Jeruzalem. En het zal geschieden in het laatste der dagen, dat de berg van het huis des HEEREN zal vastgesteld zijn op den top der bergen, en dat hij zal verheven worden boven de heuvelen, en dat alle heidenen tot denzelven zullen toevloeien. En veel volken zullen heengaan, en zeggen: Komt en laat ons opgaan tot den berg des HEEREN, tot het huis van den God Jakobs, opdat Hij ons lere van Zijn wegen, en wij in Zijn paden wandelen; want uit Sion zal de wet uitgaan, en des HEEREN woord uit Jeruzalem."

Let op wat deze profetie ons leert:

• Het gaat om het huis des HEEREN, niet het huis van mensen

• Alle volkeren zullen ernaartoe stromen

• Het is het huis van de God van Jakob, Gods eigendom

• In dat huis is een specifiek geloof, een specifieke leer

Sommigen beweren dat hun denominatie hier wordt voorspeld. Ze zeggen bijvoorbeeld: "Dit verwijst naar de Apostolische beweging" of "Dit gaat over onze specifieke groep." Maar let op: de tekst spreekt over het huis van God, niet over een door mensen gestichte beweging.

Het heilige geloof

Maar wat voor geloof hoort bij dit huis van God? Judas 1:20 geeft ons het antwoord: "Maar gijlieden, geliefden, sticht uzelven op in uw allerheiligst geloof, biddende in den Heiligen Geest."

Het geloof wordt hier "allerheiligst" genoemd, niet "apostolisch", niet "baptistisch", niet "pinkster", maar heilig.

In Leviticus 19:1-2 lezen we de opdracht: "Verder sprak de HEERE tot Mozes, zeggende: Spreek tot de ganse vergadering der kinderen Israëls, en zeg tot hen: Gij zult heilig zijn, want Ik, de HEERE, uw God, ben heilig."

Hier zien we het patroon: "Want Ik ben heilig." Heiligheid is niet zomaar een levensstijl, het is de karakteristiek van God Zelf. Het is Zijn natuur, Zijn standaard, Zijn wezen.

Wat betekent heilig zijn? Het woord "heilig" betekent "apart gezet, onbesmet, puur." Denk aan water uit een bergbron, kristalhelder, puur, zonder vervuiling. Zodra je er modder of afval bij doet, verliest het zijn zuiverheid. Zo is heiligheid: een leven zonder vermenging met zonde en wereldse compromissen. Alle andere religies zijn vermengd met menselijke tradities, voorkeuren en zondige praktijken. Alleen Gods heilige weg blijft puur.

Heiligheid: Geen begin

Hier is iets opmerkelijks aan heiligheid: het heeft geen begindatum. Alle denominaties kunnen wijzen naar een jaar waarin ze begonnen: de Gereformeerde Kerken in 1571, de Methodisten in 1738, de Pinksterbeweging in het begin van de 20e eeuw. Maar heiligheid? Die bestaat al vóór de grondlegging van de wereld.

Efeze 1:4 verklaart: "Gelijk Hij ons uitverkoren heeft in Hem, vóór de grondlegging der wereld, opdat wij zouden heilig en onberispelijk zijn voor Hem in de liefde."

Vóór de grondlegging van de wereld, vóór er hemel was, vóór er aarde was, vóór er zon of maan of leven was, had God al Zijn heilige plan. Heiligheid is niet iets nieuws, geen uitvinding, geen beweging die ergens begon. Het is Gods eeuwige karakter.

Geen enkele door mensen gestichte religie kan zo ver teruggaan. Ze zijn allemaal recente uitvindingen in de grote tijdlijn van de eeuwigheid.

Veel voorkomende excuses en Bijbelse weerlegging

Excuus: "Alle kerken zijn onderdeel van de ene Kerk van Christus"

Mensen zeggen vaak: "Het maakt niet uit naar welke kerk je gaat, we zijn allemaal christenen en dienen dezelfde God."

Bijbelse weerlegging:

Dit klinkt mooi en tolerant, maar de Bijbel leert iets anders. In Efeze 4:4-6 staat: "Er is één lichaam en één Geest, gelijk als gij ook geroepen zijt tot ene hoop uwer roeping; Een Heere, één geloof, één doop; Één God en Vader van allen, Die daar is boven allen, en door allen, en in u allen."

Eén lichaam, één geloof, één doop. Niet vele lichamen met verschillende leerstellingen. Als denominaties fundamenteel verschillende dingen geloven over de doop, de zaligheid, de Godheid en heiligheid, kunnen ze niet allemaal de "ene Kerk" zijn. Waarheid kan zichzelf niet tegenspreken.

Excuus: "We zijn een moderne kerk die beantwoordt aan de behoeften van vandaag"

Sommige kerken zeggen: "De Bijbel is oud, we moeten de boodschap aanpassen aan de moderne samenleving. Mensen van vandaag hebben andere behoeften."

Bijbelse weerlegging:

Hebreeën 13:8 verklaart: "Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde, en in der eeuwigheid."

God verandert niet, en Zijn waarheid verandert niet. De Nederlandse samenleving in 2026 heeft misschien andere technologie en sociale structuren dan duizend jaar geleden, maar de menselijke natuur, de neiging tot zonde, de behoefte aan verlossing, is precies hetzelfde. Een gemoderniseerd evangelie dat zonde accepteert is geen evangelie meer.

Maleachi 3:6 bevestigt: "Want Ik ben de HEERE, Ik word niet veranderd; daarom zijt gijlieden, o kinderen Jakobs, niet verteerd."

Excuus: "Onze denominatie werd gesticht door godvrezende mensen die Gods leiding volgden"

Dit is een populair argument: "Onze oprichter had een visioen van God" of "De Heilige Geest leidde onze stichters om deze beweging te beginnen."

Bijbelse weerlegging:

De Bijbel laat ons geen enkel voorbeeld zien waar God een apostel of profeet opdroeg om een nieuwe religie te stichten of een geloof naar henzelf te vernoemen.

God vertrouwt geen mens zoveel dat Hij hen een nieuwe religie laat beginnen. Waarom? Omdat mensen veranderen, dwalen, en falen. God vertrouwt alleen Zichzelf met de waarheid van Zijn Woord.

Bovendien waarschuwt Jezus Christus in Mattheüs 7:21-23: "Niet een iegelijk, die tot Mij zegt: Heere, Heere! zal ingaan in het Koninkrijk der hemelen, maar die daar doet den wil Mijns Vaders, Die in de hemelen is. Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Heere, Heere! hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam duivelen uitgeworpen, en in Uw Naam vele krachten gedaan? En dan zal Ik hun openlijk aanzeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij, die de ongerechtigheid werkt."

Mensen kunnen denken dat ze Gods werk doen, terwijl ze eigenlijk hun eigen agenda volgen.

Excuus: "Onze kerk staat voor liefde en acceptatie, dat is wat God wil"

In Nederland horen we dit vaak: "God is liefde, dus onze kerk accepteert iedereen zoals ze zijn. We veroordelen niet." Dit klinkt als het ultieme compassie-argument.

Bijbelse weerlegging:

God is inderdaad liefde (1 Johannes 4:8), maar die liefde sluit heiligheid niet uit - die eist het juist. Johannes 14:15 zegt: "Indien gij Mij liefhebt, zo bewaart Mijn geboden."

Echte liefde waarschuwt voor gevaar. Als je kind naar een drukke weg rent, roep je waarschuwend en grijp je hem vast, niet omdat je hard bent, maar omdat je van hem houdt. Zo waarschuwt Gods Woord voor zonde, niet uit hardheid, maar uit liefde.

Openbaring 3:19 bevestigt: "Zovelen als Ik liefheb, die bestraf en kastijd Ik; ijver dan, en bekeer u."

Excuus: "We volgen de traditie van onze voorouders"

In Nederland hebben veel mensen een kerkelijke achtergrond die generaties teruggaat. Ze zeggen: "Mijn grootouders, ouders, en ik zijn altijd lid geweest van deze kerk. Het is onze traditie."

Bijbelse weerlegging:

Jezus Christus confronteerde dit exact dezelfde argument in Zijn tijd. In Mattheüs 15:3,6 zegt Hij: "Maar Hij, antwoordende, zeide tot hen: Waarom overtreedt ook gijlieden het gebod Gods door uw inzetting? ... En alzo hebt gij het gebod Gods krachteloos gemaakt door uw inzetting."

Traditie kan generaties overbruggen, maar als die traditie in tegenspraak is met Gods Woord, dan is het een gevaarlijke traditie. We moeten God meer gehoorzamen dan mensen, zelfs geliefde voorouders.

Handelingen 5:29 stelt het duidelijk: "Maar Petrus en de apostelen, antwoordende, zeiden: Men moet Gode meer gehoorzaam zijn dan den mensen."

Geen religie gesticht door Mensen

Veel mensen denken dat God verschillende religies heeft gegeven: eerst het Jodendom aan Mozes, toen het Christendom via Jezus Christus, en misschien zelfs de Islam via Abraham. Dit is een fundamentele misvatting.

God heeft nooit aan mensen gevraagd een religie te stichten. Hij vertelt mensen wat ze moeten zijn, hoe ze moeten leven, en wat ze moeten geloven, maar Hij heeft nooit gezegd: "Ga een nieuwe religie beginnen en noem het naar jezelf."

Abraham is niet de vader van drie religies. Abraham was een man die God gehoorzaamde en in Hem geloofde. Zijn geloof was in de levende God, niet in een systeem genaamd "Jodendom" of enig ander -isme.

Romeinen 4:3 legt dit uit: "Want wat zegt de Schrift? En Abraham geloofde God, en het is hem gerekend tot rechtvaardigheid."

Religie komt van mensen; relatie komt van God. God wil een relatie met Zijn schepselen op basis van gehoorzaamheid aan Zijn onveranderlijke Woord.

De vereiste: Wedergeboorte

Als geen mens een kerk mag stichten, wat wordt er dan van ons verwacht? De Bijbel is duidelijk: we moeten herboren worden en deel worden van de gemeente die Christus Zelf bouwt.

In Johannes 3:3-5 zegt Jezus Christus tegen Nicodemus: "Jezus antwoordde en zeide tot hem: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Tenzij dat iemand wederom geboren worde, hij kan het Koninkrijk Gods niet zien. Nicodemus zeide tot Hem: Hoe kan een mens geboren worden, als hij oud is? Kan hij ook ten tweeden male in zijner moeders lijf ingaan en geboren worden? Jezus antwoordde: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Tenzij dat iemand geboren worde uit water en Geest, hij kan in het Koninkrijk Gods niet ingaan."

De weg naar Gods gemeente gaat via:

1. Oprechte bekering; berouw over zonden

2. Doop in water in de naam van Jezus Christus (Handelingen 2:38)

3. Ontvangst van de Heilige Geest

4. Heilig leven volgens Gods karakter

Dit is geen kerklidmaatschap, dit is transformatie. Het gaat niet om je naam op een lijst zetten, maar om je hart door God laten vernieuwen.

De karakteristieken van God Aannemen

Wanneer je wedergeboren bent, neem je de karakteristieken van God aan. Dit betekent:

De gedachten van God

Filippenzen 2:5: "Want dat gevoelen zij in u, hetwelk ook in Christus Jezus was."

De emoties van God

Ja, God heeft emoties, en we moeten Zijn emoties aannemen. Wat betekent dat?

Mattheüs 5:44 leert ons: "Maar Ik zeg u: Hebt uw vijanden lief; zegent ze, die u vervloeken; doet wel dengenen, die u haten; en bidt voor degenen, die u geweld doen, en u vervolgen."

Vijanden liefhebben is niet natuurlijk voor de mens. Onze natuurlijke reactie is wraak, wrok, afstand. Maar Gods emotie is liefde, zelfs voor vijanden. Dit kun je alleen als je door God bent getransformeerd.

De houding van God

Filippenzen 2:3-4: "Doet geen ding door twisting of ijdele eer, maar door ootmoedigheid achte de een den ander uitnemender dan zichzelven. Een iegelijk zie niet op het zijne, maar een iegelijk zie ook op hetgeen der anderen is."

Eén in Christus

Galaten 3:26-28 vat prachtig samen wat het betekent om deel te zijn van Gods gemeente: "Want gij zijt allen kinderen Gods, door het geloof in Christus Jezus. Want zovelen als gij in Christus gedoopt zijt, hebt gij Christus aangedaan. Daarin is noch Jood noch Griek; daarin is noch dienstbare noch vrije; daarin is geen man en vrouw; want gij allen zijt één in Christus Jezus."

Let op de bewoordingen:

• Gij zijt allen kinderen Gods; dat is het onderwerp

• Noch Jood noch Griek; nationaliteit maakt niet uit

• Noch dienstbare noch vrije; sociale status maakt niet uit

• Geen man en vrouw; geslacht maakt niet uit

• Want gij allen zijt één in Christus; we zijn allen kinderen van God

Dit betekent niet dat we allen predikanten zijn of allemaal dezelfde functie hebben. Het betekent dat we allemaal gelijke toegang hebben tot God door Christus, ongeacht onze achtergrond. De gemeente van Christus maakt geen onderscheid op basis van huidskleur, afkomst, verleden of sociale positie.

Gods hart voor de terugkeerder

Misschien denk je nu: "Ik ben ooit gelovig geweest, maar ben afgedwaald. Is er nog hoop voor mij?" Het antwoord is een luid: ja!

De Bijbel vertelt ons in meerdere plaatsen dat God getrouwd is met de teruggevallene. Jeremia 3:14 zegt: "Bekeert u, gij afkerige kinderen! spreekt de HEERE, want Ik heb u getrouwd."

Wat betekent dit? Wanneer je getrouwd bent, ben je verplicht. Als een echtgenoot zijn partner verlaat, blijft er nog steeds een verplichting bestaan. Zo is God nog steeds verbonden aan degenen die Hem verlaten hebben.

De gelijkenis van de verloren zoon in Lukas 15:11-32 illustreert dit prachtig. De vader blijft wachten, blijft uitkijken, blijft hopen op de terugkeer van zijn zoon. En wanneer de zoon terugkomt, niet met trots maar met berouw, rent de vader naar hem toe en herstelt hem.

God is nog steeds jouw Vader door schepping, ook als je Hem hebt verlaten. De duivel kan je vader worden door de praktijk, door wie je gehoorzaamt, maar God blijft je Schepper. Hij wacht op je terugkeer.

De gevaren van kerkhoppen

In Nederland zien we een groeiende trend: mensen "shoppen" voor kerken zoals ze shoppen voor kleding. Ze proberen deze kerk, dan die, op zoek naar de plaats waar ze zich het meest comfortabel voelen. Maar dit is een gevaarlijke benadering.

De vraag is niet: "In welke kerk voel ik me goed?" De vraag is: "Welke gemeente predikt de onvervalste waarheid van Gods Woord en leeft ernaar?" Gevoel is een slechte gids als het gaat om waarheid.

Jeremia 17:9 waarschuwt ons: "Arglistig is het hart, meer dan enig ding, ja, dodelijk is het; wie zal het kennen?"

Je hart kan je misleiden. Je gevoel kan je de verkeerde kant opsturen. Daarom moet je je niet laten leiden door waar je je prettig voelt, maar door wat de Bijbel leert.

Het gevaar van persoonlijkheidscultus

Een andere valkuil is kerken die gebouwd zijn rondom een charismatische leider. Je hoort dan namen als "De kerk van Dominee X" of "Het centrum van Voorganger Y". Dit is precies wat de Bijbel verbiedt.

De kerk mag niet genoemd worden naar een mens, geen enkele mens. Niet naar een apostel, niet naar een profeet, niet naar een oprichter of voorganger. Waarom? Omdat mensen feilbaar zijn, kunnen dwalen, en kunnen vallen. Als je kerk op een mens gebouwd is, stort hij in wanneer die mens faalt.

1 Korinthe 3:11 stelt duidelijk: "Want niemand kan een ander fondament leggen, dan hetgeen gelegd is, hetwelk is Jezus Christus."

Bij De Waarheid Gods gaat het niet om een persoon, maar om de waarheid van Gods Woord. Geen enkele voorganger, predikant of leider staat centraal, alleen Christus en Zijn Woord.

Heiligheid in de Nederlandse samenleving

In onze Nederlandse samenleving wordt heiligheid vaak gezien als ouderwets, bekrompen, of extremistisch. "Laat iedereen toch leven zoals hij wil," is het motto. Maar dit botst frontaal met wat de Bijbel leert.

Heiligheid betekent niet dat je vreemd, onaardig of oordeel vol bent. Het betekent dat je anders leeft, apart gezet voor God. In een samenleving die zegt "alles mag" zeg jij: "Ik volg Gods standaard." In een cultuur die tolerantie tot hoogste goed verheft, zeg jij: "Ik kies Gods waarheid boven populaire meningen."

Dit maakt je niet populair. Jezus Christus waarschuwde hiervoor in Johannes 15:18-19: "Indien de wereld u haat, zo weet, dat zij Mij eer dan u gehaat heeft. Indien gij van de wereld waart, zo zou de wereld het hare liefhebben; doch omdat gij van de wereld niet en zijt, maar Ik u uit de wereld heb uitverkoren, daarom haat u de wereld."

Het onderscheid maken: Waar let je op?

Als je op zoek bent naar de ware gemeente van Christus, waar moet je dan op letten? Hier zijn enkele praktische, Bijbelse richtlijnen:

• Predikt men de volledige Bijbel?

  Niet alleen de aangename delen, maar ook de moeilijke waarheden over zonde, oordeel, en bekering? 2 Timotheüs 4:2 zegt: "Predik het woord; houd aan tijdelijk, ontijdelijk; wederleg, bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en leer."

• Wordt de doop correct bediend?

  Handelingen 2:38 leert: "En Petrus zeide tot hen: Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen." De doop moet gebeuren in de naam van Jezus Christus voor vergeving van zonden.

• Is er sprake van echte heiligheid?

  Niet alleen als uiterlijk vertoon, maar ook als innerlijke verandering die zichtbaar wordt in gedrag? Leven de leden volgens Bijbelse normen voor kleding, gedrag, toewijding?

• Is er het bewijs van de Heilige Geest?

  Niet alleen klappertandig of emotionele ervaringen, maar de vrucht van de Geest: liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, goedertierenheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, matigheid (Galaten 5:22-23)?

• Staat Christus centraal?

  Of staat een mens, een traditie, of een denominatie centraal? Kolossenzen 1:18 zegt dat Christus "het Hoofd des lichaams der Gemeente" is.

De uitnodiging

Net als in de profetie van Jesaja, nodigt God vandaag nog steeds mensen uit: "Komt en laat ons opgaan tot de berg des HEEREN, tot het huis van de God van Jakob."

Dit is geen uitnodiging naar een gebouw, een denominatie, of een organisatie. Dit is een uitnodiging tot een relatie met de levende God, om deel te worden van de gemeente die Christus Zelf bouwt, de gemeente waar de poorten der hel niet tegen zullen zegevieren.

Misschien ben je je hele leven lid geweest van een kerk, maar heb je nooit de transformerende kracht van wedergeboorte ervaren. Misschien heb je jarenlang trouw de diensten bezocht, maar weet je diep van binnen dat er iets mist. Of misschien ben je afgedwaald en denk je dat het te laat is.

De boodschap van de Bijbel is helder: bekeer je van je zonden, laat je dopen in de naam van Jezus Christus voor vergeving van zonden, ontvang de Heilige Geest, en leef een heilig leven dat God waardig is.

Handelingen 3:19 moedigt ons aan: "Betert u dan, en bekeert u, opdat uw zonden mogen uitgewist worden; wanneer de tijden der verkoeling zullen gekomen zijn van het aangezicht des Heeren."

Conclusie

We hebben gezien dat God nooit aan mensen heeft gevraagd een kerk te stichten. Jezus Christus beloofde: "Ik zal Mijn gemeente bouwen." Alle denominaties die door mensen zijn begonnen, staan los van dit Goddelijke plan.

Het heilige geloof heeft geen begindatum, het bestaat al vóór de grondlegging van de wereld. Het vraagt om volledige overgave, transformatie, en een leven dat God waardig is.

De vraag is niet welke kerk jou het beste bevalt, maar welke gemeente trouw is aan Gods onveranderlijke Woord. Bij De Waarheid Gods streven we ernaar precies dat te zijn: geen door mensen bedachte denominatie, maar een gemeenschap van gelovigen die de volledige Bijbel prediken en ernaar leven.

De uitnodiging staat nog steeds open. God wacht niet met gestrekte armen op een lidmaatschap of een traditionele belijdenis. Hij wacht op een oprecht hart dat Hem zoekt in geest en in waarheid, bereid om Zijn weg te bewandelen, hoe smal die ook mag zijn.

Mattheüs 7:13-14 waarschuwt ons: "Gaat in door de enge poort; want de poort is wijd, en de weg is breed, die tot het verderf leidt, en velen zijn er, die door dezelve ingaan. En de poort is eng, en de weg is smal, die tot het leven leidt, en weinigen zijn er, die denzelve vinden."

Welke weg kies jij?